دانلود پایان نامه

1-تاریخ کاشت بر عملکرد و اجزاء عملکرد ماش تأثیر گذار است.
2- تغییر در تراکمهای ماش بر عملکرد و اجزاء عملکرد ماش و ذرت تأثیر گذار است.
3- نسبت برابری زمین در کشت مخلوط ذرت و ماش بزرگتر از یک است.
3-1- اهداف آزمایش
1-تعیین بهترین زمان کاشت ماش در کشت مخلوط با ذرت
2- تعیین اثر تاریخ کاشت روی عملکرد و اجزاء عملکرد ماش در کشت مخلوط با ذرت.
3- تعیین بهترین تراکم کشت ماش در کشت مخلوط با ذرت

فصل دوم: مروری بر تحقیقات انجام شده
2-1- اهمیت ذرت
ذرت گیاهی از خانواده گندمیان است. در سطح جهانی، از نظر سطح زیر کشت مکان سوم را بعد از گندم و برنج به خود اختصاص داده ‌است (نورمحمدی و همکاران، 1380). حدود 25-20 درصد از تولیدات جهانی ذرت به صورت مستقیم در شکل‌های مختلف آرد، شیرینی، کنسرو و فرنی در تغذیه انسان و 75-60 درصد آن به صورت دانه، خمیر، پودر و سیلو به مصرف غذای دام می‌رسد. بعلاوه حدود 5 درصد تولید جهانی ذرت نیز جهت فراورده‌های صنعتی از جمله تهیه الکل و سوخت مورد استفاده قرار می‌گیرد (نورمحمدی و همکاران، 1380).
2-2- سطح زیر کشت و تولید ذرت
سطح زیر کشت ذرت در جهان 5/142 میلیون هکتار و کل تولید جهانی آن در سال 2007 بالغ بر 5/637 میلیون تن بوده است. امروزه در بیش از 70 کشور، ذرت کشت می‌شود (فائو ، 2007). بر اساس همین آمار، میانگین عملکرد ذرت در سال 2007 میلادی در کشورهای عمده تولید کننده ذرت، 92/8 تن در هکتار بود. سطح زیر کشت ذرت در ایران در سال ٬1386 در حدود 000/200 هکتار و در این سال میانگین عملکرد 4/7 تن در هکتار بود که این مقدار تنها 8/42 درصد از مصرف داخلی ذرت دانه‌ای را تأمین می‌کند.
2-3- اجزای عملکرد دانه
عملکرد دانه ذرت حاصلضرب چند جزء می‌باشد که اجزای عملکرد نامیده می شود و می‌توان آن را از طریق رابطه ذیل بیان نمود:
عملکرد دانه” = تعداد بلال در واحد سطح × تعداد دانه در بلال× “متوسط وزن دانه
آگراما Agrama, 1996)) عنوان کرد که کارآیی برنامه‌های اصلاحی به میزان شناخت ارتباط بین عملکرد و اجزای آن بستگی دارد. اجزای عملکرد تحت تأثیر اعمال مدیریت، ژنوتیپ و محیط قرار می‌گیرد و غالباً محقق را در توجیه علت کاهش عملکرد یاری می‌نماید. مقدار نامناسب آب، مواد غذایی، درجه حرارت، نور و سایر عوامل محیطی یک یا چند جزء از اجزای عملکرد را تغییر میدهند (سرمدنیا و کوچکی، 1382). اجزای عملکرد به یکدیگر وابسته هستند؛ به طوری که افزایش یکی از اجزاء غالباً منجر به کاهش اجزای دیگر می‌شود. بنابراین هنگام ارزیابی پتانسیل عملکرد باید تمامی اجزاء مورد بررسی قرار گیرد (Jones and et al,. (1985. فرآیندهای تولید مواد فتوسنتزی باید با اجزای تشکیل دهنده عملکرد هماهنگ باشد و در این مورد توانایی گیاهان در انتقال مواد فتوسنتزی به دانه اهمیت دارد. روابط میان فرآیندهای تولید مواد فتوسنتزی و عملکرد اقتصادی غلات نسبت به سایر گیاهان زراعی پیچیده‌تر می‌باشد. این پیچیدگی بدان علت است که شرایط مطلوب برای تولید عملکرد بیولوژیکی بالا، با شرایط مطلوب برای تولید عملکرد اقتصادی بیشتر متفاوت است (Hay, 1995).
2-4- اهمیت حبوبات و ماش
سطح زیر کشت حبوبات در ایران، حدود965 هزار هکتار است (کوچکی و همکاران، 1383). از نظر سطح زیر کشت، حبوبات در استان کهگیلویه و بویراحمد بعد از گندم و جو دارای سومین رتبه با حدود 8463 هکتار (‌5 درصد کل سطح زیر کشت) و از نقطه نظر تولید با 8281 تن، در رتبه هفتم قرار دارد (حسن پور، 1382).
حبوبات به دلیل دارا بودن برخی ویژگی‌های غذایی و زراعی قابل ملاحظه، جایگاه ویژه‌ای در نظام‌های کشورهای در حال توسعه دارند (پرسا و همکاران، 1381). ماش متعلق به خانواده لگومینوزه بوده و دانه آن غنی از مواد پروتئینی و دارای حدود 25 درصد پروتئین و حدود 2/1 تا 3/1 درصد چربی است. ماش علاوه بر ارزش غذایی که دارد به علت تثبیت نیتروژن و در نتیجه افزایش حاصلخیزی خاک دارای اهمیت است ().
میزان پروتئین در اکثر حبوبات بین 32-18 درصد است (Arnon, 2002). به‌طور متوسط رژیم غذایی خصوصاً در جهان سوم بیشتر نشاسته است و کمبود پروتئین در تغذیه میلیون‌ها نفر انسان در کشورهای توسعه نیافته، امروزه یکی از مشکلات می‌باشد (مجنون حسینی، 1381). حبوبات به دلیل دارا بودن درصد قابل توجهی از مواد پروتئینی از ارزش غذایی نسبتاً بالایی برخودار می‌باشد. پروتئین که یکی از مواد غذایی عمده در تغذیه جانوران محسوب می‌شود، از دو منبع گیاهی و حیوانی قابل تأمین است. میزان پروتئین در غذای حیوانی معمولاً کمتر از میزان پروتئین در منابع گیاهی است. ولی پروتئین‌های موجود در غذاهای حیوانی به علت داشتن تعداد و مقدار اسید آمینه بیشتر، با ارزش‌تر از پروتئین‌های گیاهی است. از طرفی، تولید پروتئین حیوانی از پروتئین گیاهی مشکل‌تر و گران‌تر است. لذا در کشورهایی که به دلایل اقتصادی و یا مذهبی قادر به استفاده از گوشت و فرآورده‌های دامی نیستند، حبوبات می‌توانند منبع عمده پروتئین را تشکیل دهند. مطالعات حاکی از آن است که قسمتی از کمبود پروتئین را می‌توان به وسیله مصرف حبوبات خصوصاً لوبیا جبران نمود. حبوبات علاوه بر تأمین پروتئین، به علت وجود باکتری‌های تثبیت کننده نیتروژن هوا در ریشه، در حاصلخیزی خاک مؤثر می‌باشند. در کشورهای پیشرفته، نیز به عنوان مکمل غذایی دارای مصرف زیادی است (مجنون حسینی، 1379).
حبوبات دومین منبع غذایی بشر پس از غلات و عمده‌ترین منبع پروتئین گیاهی است. (باقری و همکاران، 1380. کوچکی و بنایان اول، 1386). مقدار پروتئین آنها حدود 2 تا 4 برابر غلات و 10 تا 20 برابر گیاهان غده‌ای می‌باشد. حبوبات 20 درصد پروتئین و 10 درصد انرژی جمعیت انسانی را تأمین می‌کند و به دلیل داشتن 8 تا 14 درصد پروتئین دارای انرژی بیشتری نسبت به علوفه ذرت می‌باشد. (مجنون حسینی، 1381). حبوبات به عنوان مهمترین منابع غذایی گیاهی سرشار از پروتئین، دارای ارزش غذایی زیاد و قابلیت نگهداری خوبی هستند. طبق مطالعات انجام شده، ترکیب مناسبی از پروتئین حبوبات با غلات می‌تواند سوء تغذیه و کمبود اسید آمینه‌های ضروری انسان را بر طرف سازد. از طرف دیگر، با توجه به توانایی تثبیت نیتروژن در این گیاهان، قرار دادن آنها در تناوب به پایداری سیستم‌های زراعی کمک می‌کند. یکی از راه‌های افزایش تولید محصولات کشاورزی، افزایش عملکرد در واحد است. استفاده از ارقام اصلاح شده، تهیه و آماده سازی بستر مطلوب کاشت، انتخاب تاریخ و روش کاشت مناسب، میزان بذر، تناوب زراعی و غیره موجب افزایش عملکرد در واحد سطح می‌گردد. یکی از عوامل مهم در تغییرات عملکرد حبوبات، تغذیه مناسب می‌باشد. تغذیه مطلوب بوته، تغذیه‌ای است که در نتیجه آن، عوامل محیطی دیگر نظیر آب، نور، و غیره نیز به‌طور مؤثر مورد استفاده گیاه قرار گیرد و در عین حال، رقابت درون بوته‌ای طوری باشند تا حداکثر عملکرد به ‌دست آید (مجنون‌حسینی، 1379)