پایان نامه درمورد انبارداری و خشک کردن

دانلود پایان نامه

7-2- عمل‌آوری و کاربرد فرمولاسیون :


تعداد زیادی از افزودنیها در فرمولاسیون تجاری عوامل بیوکنترل استفاده می‌شود. در کل افزودنی‌ها می‌تواند به دو گروه عامل‌ها و ترکیباتی که خصوصیات فیزیکی و شیمیایی تغذیه‌ای را بهبود می‌بخشند تقسیم شوند (.(Bora et al., 2004
افزودنی‌ها عمل‌آوری و استفاده آسان از عوامل آنتاگونیست را تضمین می‌کند. در سوسپانسیون قوام دهنده‌‌‌ها یا غلیظ کننده‌ها و معلق کننده‌ها پس از وارد کردن ارگانیسم به داخل حامل باعث حفاظت عامل آنتاگونیست شده و مانع ازکپه‌ایی شدن آن می‌گردند و حتی پس از انبارداری طولانی مدت، سوسپانسیون مجدد براحتی ایجاد می‌شود. با وجود در نظر گرفتن احتیاط‌های لازم برای افزایش بقاء در یک استرین بیوکنترل چندین شرایط و وضعیت محیطی ممکن است بر روی بقاء استرین موثر باشد. باید در ابتدا از ماده تلقیحی که به سطح میزبان تحویل داده شده محافظت گردد. محافظ‌های UV نویدهایی را در جهت حفاظت کردن از سلول‌هایی که به سطوح هوایی گیاه تحویل داده می‌‌‌شود ارائه می‌دهند. اطلاع داشتن از وضعیت فیزیکی و شیمیایی محیطی که عامل به آن معرفی می‌شود بسیار ضروری است زیرا اطلاع داشتن از محیط بر انتخاب پخش‌کننده‌ها و غلیظ‌کنندها موثر است. پخش‌کننده‌ها ممکن است بقاء استرین را در فرمولاسیون کاهش دهند اما استفاده از آن‌‎ها در فرمولاسیون مفید وسودمند است زیرا کشش سطحی را کاهش داده و پوشش یکنواخت را در بخش‌‍‌های هوایی گیاه بوجود می‌‌آورد (Schisler et al., 2004).
8-2- توجهات لازم در فرمولاسیون :
فرآیند فرمولاسیون یک فرآورده بیوکنترل تنها یک ارتباط یا حلقه در زنجیره‌‌ایی از مراحل می‌‌‌باشد که باید قبل از اینکه یک فرآورده بیوکنترل تجاری شده به سمت بازار حرکت کند رخ دهد. حلقه‌‌های دیگر این زنجیره شامل کشف عنصر بیوکنترل، تولید و پایاسازی با توجه به هزینه‌ها و قوانین است.
تصمیمات گرفته شده در هر مرحله بر میزان موفقیت و کامل نمودن مراحل دیگر موثر است (.(Schisler et al., 2004
1-8-2- محیط تخمیر:
محیط‌‌‌های تخمیر و دوره پرورش یا کشت میکروب بر کارایی و دوام گونه‌‌‌های بیوکنترل موثر است.
یکی از مهمترین مسائل در مورد استفاده از عوامل بیوکنترل در سطح وسیع و مزارع تولید آن‌‌ها به مقدار زیاد می‌باشد که سادگی و ارزانی فرمولاسیون عوامل بیوکنترل یکی از عوامل مهم در کاربرد وسیع آن‌ها می‌باشد. باید به این تفاوت توجه نمود که فرآیند تخمیر باید بر اساس افزایش یا حذف متابولیت‌های ثانویه باشد.
بدون بهینه نمودن محیط‌های تخمیر برای فرمولاسیون، موفقیت و کامیابی در نگه‌داری و حفظ کردن قابلیت زیست‌پذیری عامل بیوکنترل در طول پایاسازی، خشک کردن و دوباره آبدار شدن احتمالاً محدود می‌شود.
عواملی که باید بهینه شوند شامل ترکیبات محیط، نسبت C:N، میزان کربن و PH می‌باشد.(Schisler et al., 2004).
2-8-2- مرحله خشک کردن :
سطح پائین آب در محصول نهایی منجر به بقای بالای عامل بیوکنترل در طول انبارداری می‌‌شود. زیرا باکتری‌‌ها بصورت غیرفعال باقی مانده، به استرس‌های محیطی غیر حساس شده و به آلودگی مقاوم می‌گردند (.(Pauu, 1998
این مرحله یکی از مراحل مهم در فرمولاسیون بخصوص برای باکتری‌هایی است که اسپور مقاوم ندارند.
باید به این نکته توجه نمود که هم نوع آبگیری و هم میزان آبگیری بر بقاء باکتری اثرگذار است.
قسمتی از سلول‌های باکتریایی Azosprillum در طول خشک کردن از بین می‌روند اما اگر فرایند دقیق باشد سلول‌ها در حدی هستند که تلقیح را انجام داد (.(Bashan,1998
بهرحال بررسی میزان خشک کردن و مقدار نم یا رطوبت پایانی سزاوار توجه و تحقیقات بیشتر است.
در فرمولاسیون پودری مخلوطی از استرین‌ها رطوبت زیر 10 درصد بود(Srinivasan & Mathivanan, 2009).
در فرمولاسیون تالک میزان رطوبت فرمولاسیون زیر 20 درصد بود (.(Salaheddin et al., 2010
در فرمولاسیون تالک میزان رطوبت به حدود 35 درصد رسانده شد.(Radjacommare et al., 2002)
9-2- سیستم نقل و انتقال باکتری‌ها
1-9-2- تیمار بذر :
تیمار بذر عمومی‌‌‌‌ترین روش در دنیا است و کشاورزان تمایل زیادی به آن نشان می‌دهند.
اینوکلوم باکتری‌ها در 3 فاز قابلیت کاربرد دارند:
در بذر ماه‌ها قبل از کاشت.