دانلود پایان نامه

در صورت وقوع حالت فوق پرستار باید فوراً اقدام به خارج نمودن آنژیوکت نماید و با فشار آرام بر ناحیه توسط گاز خشک و استریل ناحیه را پانسمان نماید. از دیگر اقدامات شامل قرار دادن کیف یخ به مدت 24 ساعت در ناحیه، بالا بردن اندام انتهایی جهت جلوگیری از گسترش هماتوم همچنین اندام های انتهایی را از نظر اختلال عملکرد عصبی، حرکتی و گردش خون بررسی نماید[13].
2-1-9-3.عفونت در محل جایگذاری آنژیوکت
عفونت ناحیه تزریق در غیاب فلیبت نیز می تواند رخ دهد محل تزریق دائما در حین تعویض پانسمان از نظر علائم موضعی عفونت که شامل تورم، درد و قرمزی می باشد مورد بررسی قرار گیرد[13].
اقدامات پرستاری شامل شستشوی دقیق دست ها قبل از داشتن هر گونه تماس با قسمت های مختلف سیستم تزریق وریدی، رعایت نکات استریل، محکم بستن کانولای IV به منظور جلوگیری از حرکت آن به جلو عقب، بازدید روزانه ناحیه تزریق وریدی و تعویض پانسمان های مرطوب یا آلوده با پانسمان های خشک، تعویض هرچه زودتر آنژیوکت هایی که در شرایط اورژانس قرار داده شده اند و خارج کردن کانولا به محض مشاهده اولین علائم مربوط به عفونت موضعی، همچنین نمونه کشت جهت تعیین منبع آلودگی ارسال گردد[14].
1.Hematoma
2-1-9-4 . ارتشاح1
ارتشاح در واقع وارد شدن محلول تاول زا یا دارو به بافت های اطراف می باشد[37و71]. این عارضه زمانی پدید می آید که کانولا از جای خود خارج شده یا دیواره رگ را سوراخ کرده است که با بروز ادم در ناحیه تزریق، نشت مایع از محل ورود کانولا، احساس ناراحتی سردی در محل، رنگ پریدگی موضعی، احساس فشار در محل، کندی سرعت جریان و با فقدان بازگشت خون همراه است[72].
ناراحتی که بیمار در اثر نشت مایع تجربه می کند بستگی به غلظت مایع و PH محلول تزریقی دارد. معمولا مایعات ایزوتونیک درد کمتری را ایجاد می کنند. در حالی که مایعاتی با PH پایین(اسیدی) همچنین مایعات هایپرتونیک سبب آسیب بیشتری در ورید می شوند[13].یکی از روش های معتبر و قابل اعتماد در تائید بروز ارتشاح ، به کار بردن تورنیکه در بالا یا نزدیک محل تزریق و محکم کردن آن در حدی باشد که فقط برگشت خون وریدی را محدود سازد چنانچه علیرغم مسدود کردن ورید شاهد ادامه جریان مایع به صورت قطره قطره باشیم در آن صورت وجود ارتشاح تائید خواهد شد[12و70].
اقدامات پرستاری
به محض آنکه پرستار به وجود ارتشاح پی برد تزریق باید متوقف شود. با توجه به نوع مایع تراوش شده اقدام درمانی متفاوت خواهد بود. اگر علت اصلی خروج مایع ایزوتونیک از رگ باشد، می توان از کمپرس گرم برای کاهش درد و جذب مایع تراوش شده استفاده نمود. اندام انتهایی آسیب دیده را نیز می توان بالاتر قرار داد[8و70]. اگر ارتشاح به تازگی پدید آمده باشد و محلول هایپرتونیک یا محلولی با PH پایین و بالا مانند کلراید پتاسیم2 عامل زمینه ای باشد در آن صوررت می بایست از کمپرس سرد برای موضع استفاده نمود[13]. از اقدامات دیگر می توان به بالاتر قرار دادن عضو و نپوشاندن محل تزریق و آموزش به بیمار جهت زیر نظر داشتن محل تزریق وگزارش درد، ناراحتی و تورم به پرستار را اشاره نمود[72].
خروج مایع از رگ: در خروج مایع از جدار رگ، محلول های تاول زا و داروها سهواً به بافت های اطراف وارد می شوند داروهایی نظیر دوپامین3، فرآورده های کلسیم و داروهای شیمی درمانی، کلراید پتاسیم، نور اپی نفرین و سدیم بی کربنات در صورت خروج از ورید سبب بروز درد، سوزش، قرمزی، می شوند[53].همچنین ایجاد تاول، بروز التهاب و نکروز بافتی ازجمله عوارض می باشد .
1.Infiltration 2.KCL3. Dopamine
علائم اولیه بافت دچار التهاب شامل : سوزش، درد در محل جایگذاری کانولا که به سمت ادم و قرمزی پیش می رود. تاول بافتی ا الی 4 هفته بعد ظاهر می شود[13].
وسعت ناحیه تخریب و صدمات بافتی (عضله، تاندون، استخوان) با توجه به غلظت دارو، میزان مایع خارج شده، مکانی که ناحیه تزریق در آن واقع شده، واکنش بافت و مدت زمانی که فرایند خروج مایع ادامه داشته تعیین می گردد[72].
مداخلات پرستاری
در اولین مرحله تزریق باید خیلی سریع قطع گردد. بلافاصله به پزشک اطلاع داده می شود و با پروتکل موجود برای هر شرایط درمان خاصی را در نظر گرفته می شود اقدامات شامل استفاده از پادتن مناسب برای تزریق بعد از معاینه پزشک، همچنین خارج نمودن کانولا، استفاده از کمپرس گرم برای مناطقی که در آنها الکالوئید های وینکا از رگ خارج شده اند و کمپرس سرد بر ای مناطقی که آنتی بیوتیک های تاول زا و مواد الکیه کننده از رگ خارج شده اند استفاده می شود[72]. بررسی کامل عصبی و عضلانی اندام انتهایی آسیب دیده باید به دفعات زیاد صورت گیرد[72].
نظارت دقیق و مکرر بر ناحیه تزریق وریدی اجتناب از جایگذاری وسایل تزریق وریدی در مناطقی با قابلیت انحنا یا خمیدگی، محکم و ثابت نگه داشتن مسیر IV و استفاده از کوچکترین نمره آنژیوکت در صورت امکان از جمله اقداماتی هستند که وقوع و شدت این عارضه را به حداقل می رسانند[70].
در مواردی که دارو های تاول زا باید بصورت سریع و با فشار تزریق شوند بهتر است که دارو از دریچه یا مدخل کناری (سه راهی ) ست به بدن وارد شود تا در حین عبور توسط محلول دیگری مانند نرمال سالین رقیق گردند تا در صورت خروج اتفاقی دارو از رگ از شدت صدمات بافتی کاسته شود. بر اساس درجه بندی مربوط به ارتشاح و فلبیت, نشت دارو به بافت زیر جلدی همیشه در جه 4 در نظر گرفته می شود[12].
2-1-9-5. فلبیت
فلبیت به التهاب ایجاد شده در رگ در اثر تحریک شیمایی، مکانیکی و باکتریال گفته می شود [13و14]. گاهی اوقات دو نوع از این تحریکات یا بیشتر، بطور همزمان اتفاق می افتند التهاب ایجاد شده نتیجه آسیب به لایه آندوتلیال سلول های لایه اینتیما می باشد که سبب ایجاد یک سطح زبر در دیواره سلول می گردد که باعث تجمع پلاکت ها در آن ناحیه می گردد[14].
فلیبت با علائمی چون درد، حساسیت در طول رگ، قرمزی و تورم همراه با گرمی در محل تزریق مشخص می شود. عواملی که سبب افزایش خطر ایجاد فلیبت در اتباط با مایع درمانی شامل موارد زیر می باشد[12و13].
– جنس، طول و نمره (سایز) آنژیوکت – عدم انتخاب صحیح محل کانولاسیون
– عدم مهارت کافی در جایگذاری آنژیوکت – طولانی شدن زمان کانولاسیون
– تعویض مکرر پانسمان محل انفوزیون – فاکتورهای مربوط به خود بیمار
– ناسازگاری، نوع دارو، و PH داروها یا مایع تزریقی
2-1-9-5-1 . فلبیت شیمیایی