دانلود پایان نامه

1.Cephalic 2.Basilic3.Shunt
از ناحیه بالاتر از گودی آرنج یا در فضای داخلی آن وارد می شوند و در ورید اجوف فوقانی قرار داده می شود[8و72]. پرستاران تزریقات وریدی و انجمن ملی شبکه دستیابی به عروق، هر دو موافق این مسئله هستند که عوارض دستیابی به این عروق نسبت به کاتتر های ورید اجوف فوقانی بسیار کمتر می باشد[8].
کانولاسیون از طریق ورید مرکزی:این نوع کاتتر ها برای مدت زمان طولانی تری استفاده می شوند این کاتترها از طریق پوست به درون ورید ژوگولار یا ورید زیرترقوه(ساب کلاوین 1) وارد شده و پس از عبور از ورید اجوف فوقانی در بالای دهلیز راست قرار داده شده و از ابتدا در بافت زیر جلد توسط بخیه ثابت می گردند[8].
2-1-7. انواع کاتتر ها
اغلب وسایل مورد استفاده جهت دستیابی به عروق محیطی، کانولا ها هستند که از یک بخش داخلی مسدود کننده تشکیل شده اند که پس از وارد شدن به رگ، خارج می شوند. انواع اصلی کانولاها که در دسترس می باشند شامل 1- آنژیوکت2(پوشاننده سوزن) 2- اسکالپ وین3 (سوزن بالدار ) 3- کاتتر های نگهدارنده سوزن[70و71و72].
آنژیوکت:کاتتر های پوشاننده سوزن رایج ترین ابزار هایی هستند که برای درمان وریدی از عروق محیطی بکار می روند[72]. این کاتتر ها دارای یک لوله خارجی پلاستیکی و یک سوزن که در داخل لوله پلاستیکی قرار دارد تشکیل شده و سوزن اندکی از کاتتر پلاستیکی بیرون زده است طول این کانولاها بین 2 تا 5/2 سانتی متر می باشد و مقیاس های (نمره) 14تا26 موجود می باشد.در کانولاهای پوشاننده سوزن، به محض وارد شدن در رگ، خون وارد محفظه قرار گرفته در انتهای کانولا می شود سپس از طریق سوزن، کانولا به درون رگ هدایت می شود و در ادامه سوزن خارج شده وکاتتر پلاستیکی در محل باقی می ماند. معمولا کاتتر های پوشاننده سوزن را باید هر 2تا3 روز تعویض شوند که البته بستگی به اقدام مورد نظر دارد. مزایای این نوع کانولا ها شامل: احتمال سوراخ شدن اتفاقی ورید کمتر و راحتی بیمار می باشد. این نوع کاتتر ها دارای رشته حاجب در درون کانولا می باشند، و به ندرت نیاز به استفاده از ابزار های محدود کننده مانند آتل دارند همچنین نشت مایع در این نوع از کانولاها بسیار کم می باشد[70و72].
1.Subclavian 2. Angiocut 3.Scalpvein
اسکالپ وین (کانولای بالدار یا پروانه ای):این کانولاها دارای سوزن استیل کوتاه بوده و بالهای پروانه ای آن پلاستیکی می باشد، فاقد محور بوده و بال های آن پس از رگ گیری به سطح پوست چسبانده می شوند. اندازه آنها از مقیاس (نمره ) 9 تا 27 و طول آنها 2 سانتی متر است[37]. سوزن های فلزی بالدار در اصل برای رگ گیری از اطفال و سالمندان طراحی شده است. این کانولا ها در مواقعی بکار می رود که بیمار در شرایط پایدار بوده، ورید کافی داشته و تنها برای مدت کوتاه نیاز به به مایعات یا داروهای وریدی داشته باشد. اسکالپ وین برای تزریق یک نوبت بسیار ایده آل است [72].بعلت خطر آسیب به ورید و نشت مایع، از این سوزن ها بجز در مواقع گرفتن نمونه خون، تزریق یکباره دارو یا انفوزیون های که تنها چند ساعت طول می کشد نمی توان استفاده کرد[70].
کاتتر های نگهدارنده سوزن: این نوع کاتتر به طور کلی برای رگ گیری در ورید های طویل، مانند ورید های آنتی کوبیتال1 یا قسمت فوقانی بازو، همچنین در مواردی که بیمار رگ مناسبی نداشته و وسیله رگ گیری باید تا 4 هفته مورد استفاده قرار گیرند بکار می روند[72]. این کانولاها معمولا به طول 15 تا 25 سانتی متر بوده و مقیاس (نمره) آنها بین 18 تا 24 می باشد. این کانولا ها علیرغم طول زیاد و کاربرد های آنها هنوز جزء ابزار های محیطی محسوب می شوند و جایگزینی آنها باید توسط افراد آموزش دیده صورت گیرد [72].
2-1-8.اقدامات پرستاری قبل از رگ گیری از عروق محیطی
پرسنل بیمارستان باید قبل از آماده کردن وسایل، قبل از تزریق، بعد از اتمام کار دست هایشان را به مدت 10تا 20 ثانیه بشویند[6و12]. دستورالعمل های آغاز تزریق وریدی شامل کنترل دستور داده شده جهت درمان وریدی، بر چسب محلول و شناسایی بیمار می باشد[12و37و72].اقدامات پرستاری قبل از تزریق شامل :
– روش کار به بیمار توضیح داده می شود.
– دست ها قبل از شروع کار شسته شده و از دستکش یکبار مصرف استفاده شود.
– انتخاب محل تزریق بر اساس دستور العمل های موجود ذکر شده در بالا بدین معنی که ابتدا ورید های دیستال دستها و بازوها استفاده شوند[12و13و37].
– انتخاب ورید مناسب، مناسب ترین ورید برای بزرگسالان ورید سفالیک می باشد.
1.AntiCubital
– کانولای مناسب از نظر نمره برای ورید مورد نظر انتخاب گردد .
– از انتخاب محل دوشاخه شدن و مناطق فلکسیون خودداری شود.
– برای درمان های طولانی مدت، تزریق محلول های تحریک کننده و تغذیه وریدی از عروق مرکزی
استفاده شود[12و37].
2-1-8-1. روش کار در رگ گیری از عروق محیطی
آماده کردن محل تزریق: برای آماده سازی سالم محل تزریق داخل وریدی محیطی توصیه می شود جهت کوتاه نمودن موهای ناحیه از قیچی یا ماشین های برقی استفاده گردد زیرا کوتاه نمودن موهای ناحیه تزریق سبب خراشیدگی و باعث احتمال عفونت می گردد[71].
با توجه به خط و مش ها و روش های کار مر بوط به هر مرکز درمانی می توان بر ناحیه تزریق از 1/ تا 2/ میلی لیتر لیدوکائین1 1% (بدون اپی نفرین2) استفاده کرد یا از کرم های بی حس کننده موضعی پوستی (EMLA)3 را 60 دقیقه قبل از وارد کردن کانولا یا تهیه نمونه خون درمحل رگ گیری استفاده کرد [12و37و72].
ضد عفونی کردن محل تزریق: در صورت لزوم در برخی از محل های خاص قبل از شروع به آمادگی محل تزریق، اندام مربوطه با آب و صابون شستشو داده می شود در ابتدای کار از بیمار در رابطه با حساسیت نسبت به لاتکس و ید برای جلوگیری از ایجا واکنش های حساسیتی سوال می شود و در صورت وجود حساسیت از محلول های جایگزین جهت ضد عفونی استفاده می شود[8].
در کتاب پوتروتری اشاره شده است که از بین محلول های ضد عفونی کننده کلر هگزیدین آنتی سپتیک انتخابی می باشد. پوویدیون آیدان4 یک عامل ضد عفونی کننده موضعی است که میزان یاکتری های سطح را کاهش می دهد. البته باید در رابطه با حساسیت به ید از بیمار سوال گردد [12]. محل تزریق را با مقدار مناسبی از ماده ضد عفونی با حرکت حلقوی(از داخل به خارج ) با فشار متوسط پاک می شود و اجازه داده می شود که محلول ضد عفونی کننده حد اقل به مدت 30 ثانیه در تماس با پوست قرار می گیرد[12].
در بیمارانی که به ترکیبات ید حسایت دارند از الکل 70% توصیه می شود برای ضد عفونی کردن محل استفاده شود مزیت الکل در در خاصیت میکروب کشی و حلالیت در چربی می باشد ناحیه مورد نظر باید به مدت 60 ثانیه ضد عفونی گردد و بعد از ضد عفونی کردن پوست از دست زدن به آن باید خودداری شود[12و37].