نجفی خمینی، تفسیر آسان، اول، (تهران: انتشارات اسلامیه،1398ق)، ج‏18، ص68.
90 همان، ج‏18، ص 68.
91 خلیل ابن احمد فراهیدی، ج‏1، ص 357.
92 احمد ابن فارس، ج‏5، ص 415.
93 حسین بن محمد راغب اصفهانی، ص 798.
94 محمد بن مکرم ابن منظور، ج‏8، ص349.
95 محمد بن محمد مرتضی زبیدی، ج‏11، ص472-473.
96 حسن مصطفوی، ج‏12، صص86 و88.
97 سید علی اکبر قرشی، ج‏7، ص42.
98 لغویان در تفسیر این آیه دو مصداق دیگر بیان کرده‌‌اند: 1. ستارگان 2. کمان‌ها (البته نحوه‌ی ارتباط کمان‌ها با نازعات روشن نیست، چرا که کمان‌ها منزوع‌اند نه نازع).
99 در اینجا این اشکال به ذهن می‌رسد که نازعات جمع است اما مرگ مفرد است.
100 عبد العلی بن جمعه عروسى حویزى، ج‏5، ص497؛ فضل بن حسن طبرسی، ج‏10،ص651؛ سید هاشم بحرانی، ج‏5، ص574.
101 محمد بن احمد ازهری، ج‏8، ص 33.
102 احمدبن فارس، ج‏4، ص418.
103 حسین بن محمد راغب ااصفهانی، ج‏2، ص694.
104 فخرالدین بن محمد طریحی، ج‏5، ص221.
105 حسن مصطفوی، ج‏7، ص256-257.
106 علی اکبر قرشی، ج،5 ص94-95.
107 محمدتقى بن مقصودعلى مجلسی، روضه المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه، (تحقیق و تصحیح حسین موسوی کرمانی وعلی پناه اشتهاردی) دوم، (قم: مؤسسه فرهنگى اسلامى کوشانبور، 1406ق)، ج‏2، صص41 و43؛ نک. سید هاشم بحرانی، ج‏5، ص574-575.
108 عباس قمی، سفینه البحار، اول، (قم: اسوه، 1414ق)، ج‏8، ص 249-250؛ نک. سید هاشم بحرانی، ج‏5، ص574.
109 خلیل بن احمد فراهیدی، ج‏6، ص 237.
110 احمد بن فارس، ج‏5، ص426.
111 حسین ابن احمد راغب اصفهانی، ج‏4، ص 337-338.
112 محمد بن یعقوب فیروز آبادی، القاموس المحیط، اول، (بیروت: دار الکتب العلمیه، 1415ق)، ج‏2، ص587- 588.
113 فخرالدین بن محمد طریحی، ج‏4، ص275- 276.
114 حسن مصطفوی، ج‏12، ص140-141.
115 علی اکبر قرشی، ج‏7، ص66- 67.
116عبد علی بن جمعه عروسی حویزی، ج‏5، ص497؛ فضل بن حسن طبرسی، ج‏10، ص652؛ محمد بن محمد رضا قمی مشهدی، ج‏14، ص114.
117 ابو اسحاق احمد بن ابراهیم ثعلبى نیشابورى، ج‏10، ص123.
118 احمد بن فارس، ج‏3، ص125- 126.
119 حسین بن محمد راغب اصفهانی، ص392.
120 علی بن اسماعیل ابن سیده، ج‏3، ص210.
121 محمد بن مکرم ابن منظور، ج‏2، ص470- 471.
122 محمد بن یعقوب فیروز آبادی، ج‏1، ص310.
123 علی اکبر قرشی، ج‏3، ص211-212.
124 حسن مصطفوی، ج‏5، صص23-26.
125 محمد باقر بن محمد تقى مجلسی، بحار الأنوار، (تحقیق و تصحیح جمعی از محققان) دوم، (بیروت: دار إحیاء التراث العربی، 1403ق)، ج‏56، ص170.
126 سید هاشم بحرانی، ج‏5، ص575.
127 ابی منصور محمد بن احمد ازهری، ج‏8، ص317.
128 احمد بن فارس، ج‏3، ص 129.
129 حسین ابن احمد راغب اصفهانی، ص 395.
130 محمد بن مکرم ابن منظور، ج‏10، ص151.
131 محمد بن یعقوب‏ فیروز آبادی، ج‏3، ص330.
132 حسن مصطفوی، ج‏5، صص47و50.
133 لازم به ذکر است که برخی از مصادیقی که لغویان در کتب خود ذکر کرده‌اند برگرفته از تفاسیر است.
134 محمد بن علی ابن بابویه شیخ صدوق، عیون أخبار الرضا7‏، (تحقیق و تصحیح مهدی لاجوردی) اول، (تهران: نشر جهان،1378ق)، ج‏2، ص2-3؛ سید هاشم بحرانی، ج‏5، ص575.
135 محمد بن على ابن بابویه، عیون أخبار الرضا7، (مترجم محمد تقی نجفی اصفهانی) اول، (تهران: انتشارات علمیه اسلامیه، بی تا)، ج‏1، ص243.
136 محمد بن محمدرضا قمی مشهدی، ج‏14، ص114.
137 جلال الدین سیوطی، ج‏6، ص311.
138 خلیل بن احمد فراهیدی، ج‏8، ص32- 33.
139 اسماعیل بن حماد جوهری، ج‏2، ص 655.
140 احمد بن فارس، ج‏2، ص324.
141 حسین بن محمد راغب اصفهانی، ص306- 307.
142 محمد بن یعقوب‏ فیروز آبادی، ج‏2، ص83-84.
143 حسن مصطفوی، ج‏3، ص193-194.
144 المؤمن: 50، 51.
145سید هاشم بحرانی، ج‏5، ص575-576.
146مسعود بن عیسی ورام بن أبی فراس، تنبیه الخواطر و نزهه النواظر المعروف بمجموعه ورّام، اول، (قم: مکتبه فقیه، 1410ق)، ج‏1، ص: 280؛ نک. جلال الدین سیوطی، ج‏6، ص311.
147 محمد بن حسن ابن درید، جمهره اللغه، اول، (بیروت: دار العلم للملایین، 1988م)، ج‏1، ص 462.
148 ابی منصور محمد بن احمد ازهری، ج‏11، ص31.
149 احمد بن فارس، ج‏2، ص491.
150 مبارک بن محمد ابن اثیر، ج‏2، ص 203.
151 احمد بن محمد فیومی، المصباح المنیر فى غریب الشرح الکبیر للرافعى، دوم، (قم: موسسه دار الهجره، 1414ق)، ص220.
152 حسن مصطفوی، ج‏4، ص72- 73.
153 ابن شاذان ، أبو الفضل شاذان بن جبرئیل‏، الروضه فی فضائل أمیر المؤمنین علیّ بن أبی طالب8، (تحقیق و تصحیح علی شکرچی) اول، (قم: مکتبه الأمین، 1423ق)، ص: 130.
154 همان، ص139.
155 المؤمن: 50-51.
156 خلیل ابن احمد فراهیدی، ج‏8، ص22.
157 اسماعیل بن حماد جوهری، ج‏4، ص1363-1364.
158 احمد بن فارس، ج‏2، ص 503.
159 حسین بن محمد راغب اصفهانی، ص 349.
160 حسن مصطفوی، ج‏4، ص 114-115.
161 علی اکبر قرشی، ج‏3، ص80- 81.
162 سید هاشم بحرانی، ج‏5، ص577؛ نک.ملا محسن فیض کاشانی، تفسیر الصافی، (تحقیق حسین اعلمی) دوم، (تهران: انتشارات صدرا، 1415ق)، ج‏5، ص 280.
163 خلیل بن احمد فراهیدی، ج‏3، ص 212.
164 محمد بن حسن ابن درید، ج‏1، ص517-518.
165 اسماعیل بن عباد صاحب، ج‏3، ص84.
166 احمد بن فارس، ج‏2، ص84- 85.
167 محمد بن مکرم ابن منظور، ج‏4، ص206.
168 فخرالدین بن محمد طریحی، ج‏3، ص274.
169 حسن مصطفوی، ج‏2، ص 295.

Published on :Posted on

Post your comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *