دانلود پایان نامه

رضا عباسی نقاشی را به عنوان شاگرد در کتابخانه شاهی قزوین آغاز کرد و او در هر بخش از تولید کی کتاب خطی ، به ویژه نقاشی و خوشنویسی آن استاد بود . گفته شده است از سال 1012ق (1603 م ) زمان سفر جنگی شاه عباس به غرب ایران ، به مدت چهار سال ای نقاش از کاخ ها بیرون آمده با مردم عادی معاشرت کرده است . آثار تک ورقی کشتی گیران ، لوطیها ، و درویشهایی را که پس از این تاریخ ، میان آثارش دیده می شوند ، نتیجۀ این معاشرت ها دانسته اند . می توان گفت ، آشنایی این هنرمند با افردی که بر عکس کارفرما دنیا و آنچه را که در آن است ، رها کرده بودند و به آخرین دلیل های هستی می اندیشیدند ، او را دگرگون کرده است او در این دوران با متنهای عارفانه آشنا شده است و سیر و سلوک روحانی آن ها توجهش را جلب کرده است .
قهرمان جدید حامل و نمایندۀ بینش دیگری نسبت به جهان و هدف های آرمانی است . با استقلال جبری نقاشان از نیمۀ قرن 10 ق ( 16 م ) و آزاد شدن از دستور های کارفرما ، نقاش نیز امکان گسترش نگاه و روش تفکر خود را پیدا می کند . در این راه ، با بینشی جدید و نگرانی کمتر ، با متن های مختلف مذهبی و عرفانی آشنا می شود . از میان آن ها ، مفهوم ها و معنی هایی که به آرمان های پیشین او نزدیک ترند ، سهل تر در ذهنش جایگزین می شوند . این گونه مفهوم ها نیز بیشتر در شعر های عارفان شاعر به صورت نماد و نشانه های رمزی خود نمایی می کنند .
رضا عباسی با فاصله گرفتن از آرمان های قهرمانی به مفهوم های روحانی و معنوی نزدیک شد . او تنها نقاشی است که با زندگی کردن در موقعیت تاریخی ویژه ای ، توانایی درک این هر دو نوع آرمان خواهی را داشت . این هنرمند با شاگردی در محضر نقاشانی با آرمان های حماسی مورد پسند شاهان ( در قزوین ) حرفه اش را آغاز کرد و به استادی با آرمان های معنوی و روحانی ( در اصفهان ) تبدیل شد . هر یک از آثار این نقاش ، در دوران بلوغ فکری اش در حکم بیانیه ای هنری است که نظر های او را در مورد اجتماع ، اخلاق و باور های معنوی و هنری اش آشکار می کند . رضا عباسی با تغییر جهت به طرف آرمان های معنوی ، متوجه نماد بلبل ( مرغ نغمه خوان ) در آثار عارفان شاعر می شود .
به این صورت می توان گفت ، در آثار رضا عباسی ، این مرغ نغمه خوان بوده که همچون نمادی معنوی و آشنا به خود شکل داده است . در این آثار اندازۀ گل تناسب و مقیاس مرغ را دیکته کرده است . به دلیل آن که این نقاش تنها پرندگان خواننده ای را که در دسترس و دید او قرار داشته اند و بومی باغ های اصفهان بوده اند مانند « دم جنبانک » ، « چرخ ریسک » و « بلبل خرما » برای بازسازی و طراحی دقیق انتخاب کرده است . در حالی که می توانست مانند منصور ( نقاش هندی معاصرش ) پرندگان متفاوتی را با این اسلوب نقاشی کند .(تصویر3-1)، دلیل دیگر این توجه را باید در شرایط فکری محیط زندگی و محل کار این نقاش جستجو کرد این شرایط باعث می شوند او به جای کار مکانیکی یا تکراری ، ذهنی پویا و جستجو گر پیدا کند و محیط طبیعی و مردم بیرون از طبقه و قشر خود را ببیند و تصویر کند .
زندگی در شهر با شکوه اصفهان و آگاهی بر اندیشه های آن دوران بر آثار هنرمندی که به آن ها بیندیشد نمی تواند بی اثر باشد . رضا عباسی در یکی از نخستین آثار نقاشی نمادین ایرانی پس از اسلام ، تابلو « لوطی وانترش » زندگی روان و روح انسان را از حیات جسمانی اش جدا کرده است تا بتوند آن ها را به شیوۀ خود در دو بخش و با دو نشانه نمایش دهد . در این اثر جسم با نشانۀ فردی که دور شهر ها می گردد و مردم را می خنداند ( دوره گرد مضحک یا لوطی انتری ) و روح با نشانۀ مرغی که در دست او اسیر است و می خواهد آزاد شود ، نمایش داده شده اند .(تصویر3-2)

مطلب مرتبط :   آمیخته بازاریابی و ابعاد هویت برند

تصویر3-1-دم جنبانک(سمت راست)،چرخ ریسک(سمت چپ)،رضاعباسی،قرن11،تصاویرازکتاب جهانگیر شهدادی
در این اثراندازه و شکل ظاهری مرغ را باورهای نقاش تعیین کرده اند .

تصویر3-2-لوطی وانترش،رضاعباسی،قرن11ه.ق،تصویرازکتاب شهدادی
چون روان شد شاه شیر افکن بهنگام شکا ر از برای شیر کشتن گشت بر آهو سوار
کیقباد مملکت کر بندگانش هر یکی رستمی آمد ز بهر کوری اسفندیار
کناره و حواشی اثر که تذهیب و حل کاری استادانه دارد ، بظن قوی از کارهای کوردهن است که شیرینی و حلاوت مخصوص دارد و رقم نقاش چنین است :
( عمل مریددر چهارمرتبه اخلاص پای برجا شریف –بتاریخ شهر فروردین الهی مطابق نه صدو نود و نه ) اشعار متن و حواشی اثر نقاش بوده و اصل تصویر که باندازه 8/23 × 41 سانتی متر می باشد ، در آلبوم جهانگیر جا گرفته است .
تصویر شریف خان که در حراجی 21 آپریل سال 1980 ساتبی به فروش رسید ، جهت ارائه شمایل حقیقی نقاش در تصویر شماره 70 چاپ می گردد .
شریف قاینی در محمد شریف قاینی آمده است.
شفیع عباسی
اهل اصفهان و نقاش نازک قلم و پر مایه دربار شاه صفی اول ( 1038-1052 هـ . ق. ) و شاه عباسی ثانی ( 1052 -1077 هـ . ق .) است که در دستگاه پادشاهی آنان بعزت و احترام میزیسته و مورد توجه بوده است .
نام اصلی وی محمد شفیع اصفهانی است که رقم مزبور را در ذیل اثری که بسالیان 1050 و در مدرسه مولانا عبداله اجرا کرده ، در انتهای آن درج نموده است . آثار محمد شفیع با رقم کمینه شفیعه عباسی و از سال های 1044 الی 1066 هـ . ق ادامه داشته(تصویر3-3) و در همه ارقام با لقب عباسی قرین بوده است و اگر سال 1044 را که اولین اثر به جا مانده و رقم دار عباسی را در نظر بگیریم ، این حدس یقین می گردد که این هنرمند در زمان شاه عباس بزرگ ( 1038-996 )باین لقب مفتخر و حتی در زمان سلطنت شاهصفی نیز ندرتا″از این لقب استفاده میکرده است .

مطلب مرتبط :   دانلود پایان نامه درمورد مکانیزم های حاکمیت شرکتی و مالکیت سهامداران نهادی

تصویر3-3-سجع یاامضای شفیع عباسی برگرفته ازکتاب مجموعه هنراسلامی،کارهای لاکی،ناصرخلیلی