دانلود پایان نامه
2-زمین نیکو ، رویاننده گیاهان
ولی از دیدگاه گیاهشناسی شقایق عبارت است از ، گیاهی که از تیره خشخاش که غالبا در مزارع و کشت زار ها می روید .
گلشن بزرگ و زیبا برنگ قرمز است و در قاعده گلبرگ های آن غالبا لکه های سیاه رنگ دیده می شود .
شقایق اقسام متعدد دارد که پرپر و کم پر است .
انواع پرپر آن جزء گل های زینتی است .
رنگ گلهای شقایق قرمز خوش رنگ است ولی گاهی متمایل به سفیدی و صورتی و بنفش هم می شود . و شقایق نعمانی گلی از تیره آلاله هاست که تمام گلبرگ ها و کاسبرگ های آن رنگین است و لاله می نامند .
زنبق :
مهم ترین گل های به کار رفته در نقوش قاجاری مورد بحث عبارتند از : زنبق ، گیاهی است پایا دارای برگ های دراز و ساقه کوتاه با گل های درشت و معطر به اقسام مختلف که مهم ترین نوع آن به رنگ بنفش یا کبود به روی ساقه نازکی قرار دارد .
در فارسی زنبک یا زنبه نیز نامیده می شود و نام انگلیسی آن iris می باشد یکی از نشانه های نمادی زنبق ، آزادی و آزادگی و سمبل آناهیتی معرفی شده و ارتباطش با آناهیتا به این صورت عنوان شده که از آنجا که گل زنبق در فصل بهار می شکفد ارتباط این الهه و نشانه طبیعتش – گل زنبق –با فصل بهار یعنی زمان بازگشت مهر و رستاخیز زمین مشخص می گردد در آغاز فصل بهار همراه با ظهور انبوهی از گل زنبق در این مناطق که به یاری یاران و چشمه سار های فصلی خود می روید ( یعنی مظاهر زمینی آناهیتا )
نباید در همانندی نام زنبق با آناهیتا تردیدی باقی گذارد …
رایج ترین نقش گیاهی که بعنوان نشانه هم کاربرد داشت ، گل زنبق بود . در این مورد ویژه شباهت های زیادی میان این نشانه ها و نشان خانواده شاهی فرانسه که در آن هم گل زنبق بود ، وجود دارد .
بنابراین می توان گفت زنبق در سفر چند هزار ساله خود از گلی وابسته به الهه سرزمین ایلامی شوش به نشانه ای برای آناهیتای آریایی ایرانی تبدیل شده است یا زنبق یا امروزی نماد آناهیتای یاد شده در متن های کهن ایرانی است . با شروع دوران صفوی و حتی کمی قبل از آن تصویر این گل مشاهده می شود در این زمان دیگر هنرمند به شکلی واقع گرایانه از طبیعت نیست . در طرح های ختایی شیوه و سبک تند و کند حاکم است ، یعنی بخش هایی از ساقه ضخیم تر و قسمت هایی نازک تر است . ساقه اصلی ضخیم تر و قوی تر و ساقه های منشعب ظریف تر و نازک تر است و در طرح های ختایی نقش مایه گل در زاویه دید بیننده را به خود معطوف می کند . از این ها گذشته تمامی ساقه ها ، برگ ها و غنچه ها با گل اصلی متناسب هستند و در وحدت کامل با آن قرار دارند .اهمیت و جایگاه یکۀ گل زنبق ، در بین آثار نقاشی غیر درباری دوران زندیه و قاجاریه ، زمانی آشکار می شود که به شیوۀ نقاشی آن در آثار کاربردی توجه کنیم . سرمشق کار نقاشان صنعتگر ، آثار هنرمندانی بوده است که به شیوه و وضعی ویژه ، این گل را نقاشی کرده بودند .شیوۀ نقاشی و موضوع گل زنبق چنان ویژه بوده که نامش را از شمار آثار گل و بوته جدا کرده است ، تا جایی که امروزه بین دوستداران هنر ایران ، مانند یک قطعه خط یا گل و مرغ و یا نقاشی ایرانی ( مینیاتور ) ، قطعه ای زنبق نامیده می شود .
فصل سوم:
گل ومرغ سازان شهیرایرانی تادوره زندیه
3 -1-گل و مرغ در دوران صفوی
حضور هنر گل و مرغ در تاریخ نگار گری ایران بعنوان ابزار آرایشی و تزئینی عواملی چند که موجب پیشرفت شاه عباس صفوی و ضعیف شدن دربار ، بسیاری از هنر ها از جمله تصویر گری کتب( با هزینه و وقت زیاد ) رو به نزول گذاشت و هنرمندان ایرانی مجبور به کارهای سریعتر و ساده تر و قابل تکرار شدند تا بتوانند مشتریانی در خارج دربار پیدا کنند . در ضمن عواملی چون ورود نقاشان غربی و ورود منظره سازی و پرتره سازی غربی ( رئالیستی ) که مورد توجه هنرمندان اواخر صفوی و سلسله های بعد از آن شد گسترش و رشد کارهای لاکی و روغنی از عوامل پیشرفت نقوش گل و مرغ در این دوران شد . پیشرفتی که این نقوش را از حالت آرایشی یعنی حد فاصل بین کوه ها و درختان با نقوش تصویری برداشت .
نقوش گل و مرغ در این دروان هم باید با عواملی که از مکتب نقاشی غرب و بخصوص مکتب رئالیستی آن مقابله می کرد و هم باید در کارهای لاکی و بخصوص جلد کتاب های ( قرآن و کتاب های نفیس ) که مورد مصرف داشت وارد می شد و از همه مهم تر در فکر و ذهن ایرانیان قرار گیرد .
لازم به توضیح است که این هنر قبل از آنکه در نگار گری ایران بیاید در ذهن و فکر ملت ایران قرار داشت و عرفا و اندیشمندان ایرانی بسیاری از این نقوش را در ذهن ایرانیان ترسیم و نقاشی کرده بودند .
اولین نقوش گل و مرغ کار شده اول به صورت طرح های ساده و در حالت مکتب چینی کار می شد ، پرندگان به کار رفته کمتر پرندگانی است که بعدا در گل و مرغ ایران وجود داشته است . پرندگانی چون طوطی و عقاب و مرغابی و طاووس و غیره که بیشتر پرندانی هندی و چینی است ، را می توان نام آورد .
3-2-رضا عباسی و تأثیر باور های عرفانی در نقاشان نسل اول نگاره های گل و مرغ
هنر شناسان آثار رضا عباسی و مکتب او را نقطۀ عطف تاریخ نقاشی ایران پس از کمال الدین بهزاد می دانند . در آثار او آخرین دستاورد های تصویر سازی ایرانی زمانه اش به نخستین آثار هنری دوران جدید تبدیل می شوند . این استاد همان گونه که عوامل تصویر ساز سنتی را به روش جدیدی به کار می برد ، با تکیه بر مضمونهای گذشتۀ نقاشی ایرانی ، موضوع های تازه ای برای کار هنری انتخاب می کند . آثار باقی مانده از این نقاش ، گویای پویایی اندیشۀ اوست . برتری رضا عباسی نسبت به نقاشان زمانه اش ، توانایی او در نمایش مکتب فکری اش در آثار نقاشی است . همین پشتوانۀ فکری از آثارش سرمشقهایی برای نقاشان قرن های پس از او می سازد . این استاد با خالی کردن سطخ اثر نقاشی از عوامل غیر لازم برای نمایش مضمونی یکه ، فضا سازی نقاشی ایرانی را – که از تقسیم بندی های هندسی کتاب نگاری به فضایی روستایی در آثار محمدی تبدیل شده بود – به سطحی برای نمایش اثر دیداری خط و حرکت فرم ها تبدیل کرد . او در آثارش فضایی آرام و انتزاعی برای تخیل به وجود آورد و از این راه آن ها را به نگاره های تاریخی پیش از اسلام و باور های فلسفی پس از آن پیوند زد .