دانلود پایان نامه

احمد و همکاران (Ahmad, et al., 1991) پس از ارزیابی 4 هیبرید NK-212، SF-100، Hysun3 و Gargill-204 نسبت به بیماری پوسیدگی زغالی هیبرید های SF-100 و Hysun3 را به ترتیب بسیار مقاوم و حساس معرفی نمودند.
مطالعه روی8 رقم آفتابگردان نسبت به M. phaseolina نشان داد که هیبریدهای XF-450، XF-4511 بیشترین و هیبرید های Giza-2، Miak کمترین مقاومت را داشتند (Saeed and Selam, 1991).
گول و همکاران (Gul et al., 1989) در بررسی آزمایشگاهی، گلخانه ای و مزرعه ای بر روی 4 رقم آفتابگردان نسبت به M. phaseolina نشان دادند که ارقام NK-212 و C-204به ترتیب کمترین و بیشترین درصد آلودگی را داشتند.
نتایج بررسی پاستوریت و همکاران(Pustorit et al., 1979) نشان دادکه از960 لاین و هیبریدهای آفتابگردان مورد بررسی نسبت به عامل بیماری پوسیدگی زغالی، آلودگی در150،29 و22 لاین و هیبرید به ترتیب10%، 2% و صفر بوده است و ازبین لاینها و هیبریدهای فاقد آلودگی لاینهای، 56696 Nos. 56633 عملکرد بالایی را به خود اختصاص دادند.
در مطالعات انجام شده بر روی 1420 لاین خالص، 127 لاین نسبت به بیماری مقاومت نشان دادند (Acimoric, 1975).
واگان و همکاران (Wagan et al., 2004) 5 هیبرید و رقم آفتابگردان شامل SC-83، SC-92، SF-187، SF-177 و HO-1 را در سه مرحله کاشت، گل دهی و رسیدن با M. phaseolina مایه زنی نموده و نشان دادند که ارقام HO-1، SC-92 و SC-83 کمترین و ارقام SF-177 و SF-187 بیشترین مقاومت را نسبت به M. phaseolina داشتند. در این بررسی خسارت محصول در گیاهانی که در مرحله گل دهی مایه زنی شده بودند 45-58/7 % آن هایی که در مرحله رسیدن تلقیح شده بودند 85/41-59/6 % و واریته هایی که درمرحله کاشت آلوده شده بودند 97/37-54/5 % بود.
ابوشوشا و همکاران (Aboshosha et al., 2008) مقاومت 16 رقم آفتابگردان را نسبت به بیماری مورد بررسی قرار دادند و نشان دادند که واکنش هر یک از این ارقام نسبت به بیماری متفاوت است.
سی لاین و رقم آفتابگردان نسبت به قارچ M. phaseolina در شرایط مزرعه مورد بررسی و مطالعه قرار گرفتند و شدت آلودگی در مرحله گل دهی گزارش شد. که در این میان 8 رقم آفتابگردان شامل A-43، G-100، A-133، G-17، G-33، G-29، G-10 و G-78 به عنوان ارقام مقاوم نسبت به پوسیدگی زغالی گزارش شدند. 3 رقم آفتابگردان شامل G-40، A-185 و G-21 به عنوان ارقام تقریبا حساس معرفی شدند. 2 رقم آفتابگردان شامل G-32 و G-66 به عنوان ارقام بسیار مقاوم نسبت به بیماری پوسیدگی زغالی معرفی شدند. 7 رقم آفتابگردان شامل G-15، G-11، G-33، G-51، G-46، G-5 و A-8 در طی سال 2006 و 2007 به عنوان ارقام حساس معرفی شدند. نتایج به دست آمده نشان داد که رقم A-75 و HRBS-1در سال 2006 به عنوان ارقام مقاوم بودند و در سال 2007 به عنوان ارقام تقریبا مقاوم نسبت به بیماری در آمدند و ارقام G-8، G-134، G-27 و G-68 در سال 2006 به عنوان ارقام تقریبا مقاوم بودند و در سال 2007 به عنوان ارقام تقریبا حساس نسبت به بیماری معرفی شدند. و رقم G-8 از رقم تقریبا مقاوم به گروه حساس انتقال یافت و ارقام G-16، G-28 و G-132در طی سال 2007 به صورت ارقام بسیار حساس در آمدند. که در این میان شرایط محیطی دلیل اصلی توسعه ی بیماری پوسیدگی زغالی در سال 2007 در مقایسه با سال 2006 بوده است. 23 واریته باقیمانده واکنش یکسانی در هر دو سال نشان دادند که این مربوط به ژنتیکشان بود et al., 2010) Haffiz Ullah).
اولیوری و همکاران (Oliveri et al., 1999) 500 لاین و رقم زراعی و وحشی جنس Helianthus را نسبت به بیماری پوسیدگی زغالی مورد بررسی قرار دادند. نتایج نشان داد که واکنش هر یک از این ارقام نسبت به بیماری متفاوت بوده است.
دلیلی و همکاران (1388) واکنش 20 لاین و هیبرید آفتابگردان را نسبت به بیماری پوسیدگی در شرایط مزرعه و گلخانه مورد بررسی قرار دادند و ارقام Bline 1052/1، R43×CMS19 و R43×CMS350/1 را مقاوم و رقم Allstar را حساس معرفی کردند.
در یک بررسی مشخص گردید که مکانیسم مقاومت ژنوتیپ های مختلف آفتابگردان نسبت به قارچ M. phaseolina متفاوت بوده امّا عموما علت مقاومت افزایش نسبی فنل ها و فعالیت پراکسیدازها در ارقام مقاوم بعد از آلودگی اولیه می باشد (Vidhyasekkaran et al., 2002).

مطلب مرتبط :   دانلود تحقیق با موضوع عملگرهای الگوریتم ژنتیک و الگوریتمهای ژنتیک

فصل سوم
مواد و روشها
3-1- تهیه محیط کشت
در تمام آزمایشات انجام شده (جداسازی ، خالص سازی و تست بیماری زایی) از محیط کشت PDA Potato-Dexeterose-Agar)) آماده ساخت شرکت مرک آلمان به میزان 39 گرم در لیتر استفاده شد. محیط کشت مورد نظر پس از ترکیب با آب مقطر استریل به نسبت لازم بر اساس مقدار توصیه شرکت سازنده به مدت حداقل 30 دقیقه در روی شیکر هیتر دار تا حصول محلول یکنواخت قرار داده شد. سپس در دمای 121 درجه سانتی گراد به مدت 20 دقیقه در فشار 2/1 اتمسفر در داخل اتوکلاو استریل گردید و پس از سرد شدن در زیر هود استریل در داخل ظرف های پتری ریخته شد و پس از بستن محیط کشت در یخچال نگهداری شدند.
3-2- نمونه برداری، جداسازی و خالص سازی عامل بیماری
3-2-1- نمونه برداری
نمونه برداری از بوته های آلوده آفتابگردان، سویا و کنجد از مناطق مختلف استان اعم از بهشهر، امیرآباد، حسین آباد، جویبار، توسکلا، پنبه چوله، حمیدآباد، رستم کلا و دشت ناز انجام شد و نمونه های جمع آوری شده جهت جداسازی و خالص سازی به آزمایشگاه منتقل شده و تا زمان بررسی در دمای 4 تا 6 درجه سانتی گراد نگهداری شدند. (شکل 3-1، 3-2، 3-3).

شکل 3-1- مزرعه آفتابگردان آلوده به بیماری پوسیدگی زغالی (بهشهر)

شکل 3-2- مزرعه سویا آلوده به بیماری پوسیدگی زغالی (دشت ناز)