مقاله درمورد شرایط آب و هوایی و مواد غذایی

دانلود پایان نامه

اندازه میکرواسکلروت ها، بسته به میزان و نوع مواد غذایی موجود در سوبسترا از 50 تا 150 میکرومتر متغییر می باشد ((Sinclair and Backman, 1993.
هر یک از سلول های تشکیل دهنده میکرواسکلروت حاوی اندامک های لازم برای جوانه زدن، رشد و تولید لوله تندش هستند ((Wrather and Tyler, 1998.


در سالهای اخیر جدایههای M. phaseolina براساس ریختشناسی و نوع الگوی رشدی(شکل پرگنه) روی محیط کشت های حاوی کلرات، به دو دسته جدایه های مقاوم و حساس به کلرات طبقه بندی شده اند (طلیعی و همکاران، 1386).
استفاده از این حساسیت برای گروه بندی جدایه های متنوع آن که فاقد فرم جنسی اند مفید می باشند (شربتخواری و همکاران، 1379).
بررسی های کلود و روپ (1991) ، میرابوالفتحی (1370) و شربتخواری و همکاران (1379) نشان داد که جدایه های آفتابگردان، یونجه و سویا در دسته ی حساس به کلرات قرار می گیرند (شربتخواری و همکاران، 1379; میرابوالفتحی، 1370 و کلود و روپ، 1991).
هم چنین جدایه ها از نظر استفاده از منابع نیتروژنی نیز متفاوت هستند. این تفاوت ممکن است ناشی از واکنش های متابولیکی باشد که منجر به ایجاد اختصاصی شدن میزبان در بین جدایه های مختلف شده است (شربتخواری و همکاران، 1379; سو و همکاران، 2001).
بررسی نحوه مصرف منابع ازته بیان کننده ی آن است که جدایه های M. phaseolina برگرفته از آفتابگردان و سویا به طور موثرتر و بیشتر نسبت به جدایه های ذرت از منابع ازته استفاده می کنند و این اختلاف می تواند با نوع منبع ازته در شیره آوندی سویا و ذرت مرتبط باشد (Pearson et al., .1987).
2-3- علائم بیماری پوسیدگی زغالی و نحوه ی خسارت آن
قارچ M. phaseolina معمولا بر روی سیستم آوندی ریشه ها و میانگره های تحتانی تأثیر می گذارد و نقل و انتقال مواد غذایی و آب را به سمت قسمت های فوقانی گیاه مختل می سازد. این قارچ گیاهان را در تمام مراحل رشدی آلوده می کند. تحت شرایط مزرعه ای قارچ عامل بیماری در طی مراحل ابتدایی رشد در گیاه گسترش می یابد، امّا علائم بیماری تا زمان بلوغ ظاهر نمی شود. شرایط آب و هوایی نظیر دما و رطوبت یک نقش مهمی را در فعالیت و تکثیر M. phaseolina ایفا می کند. این نیازهای اپیدمیولوژی می تواند در جهت حمله به میزبان و توسعه ی علائم بارز نقش داشته باشد. اگرچه دامنه ی نیازهای دمایی و رطوبت نسبی به نوع ایزوله ها، شرایط آب و هوایی منطقه و ارقام میزبان بستگی دارد (Edmund, 1964; Rajkumar and Mahaling, 2007) چنانچه رطوبت کم و دمای بالا غالب باشد، قارچ ماکروفومینا در سراسر مراحل آلودگی گیاهچه سریعا میزبان را مورد حمله قرار داده و در بین 24 تا 48 ساعت در میزبان گسترش می یابد (Edmund, 1964; Rajkumar and Mahaling, 2007).
آلودگی اولیه بیماری درمرحلهی گیاهچه اتفاق می افتد ولی معمولا تا زمان گل دهی به صورت پنهان باقی میماند(Smith and Cravil, 1997). علائم بارز در اواسط تابستان و در دماهای بالای 24 تا 30 درجه سانتیگراد ورطوبت پایین خاک ظاهرمیشوند. بخشهای هیپوکوتیل گیاهچههای آلوده ممکن است در هنگام طویل شدن تغییررنگ داده وبه رنگ قهوهای مایل به قرمز در آید (Sinclair and Backman, 1993).
خسارت قارچ ماکروفومینا به صورت تشکیل گیاهچه های نامرغوب، مرگ گیاهچه از نوع Pre-emergence و Post-emergence و کاهش باروری گیاهان مسن تر می باشد. اگر آلودگی از طریق ریشه صورت گیرد تغییر رنگ گیاه در سطح و بالای خاک مشاهده می شود. قسمتی که دچار تغییر رنگ شده به رنگ قهوه ای تیره تا سیاه در می آید و گیاهچه های آلوده به ویژه در شرایط گرم و خشک ممکن است از بین بروند. در هوای خنک و مرطوب گیاهچه های آلوده زنده می مانند، ولی در طی مراحل زایشی حامل آلودگی پنهان هستند. علائم بیماری ممکن است مجددا در هوای گرم و خشک و یا تحت تأثیر علف کش ها ظاهر گردد. در گیاهان مسن تر، حالت پوسیدگی زغالی بعد از اواسط فصل ظاهر می شود. چنانچه آلودگی در اوایل رشد گیاه اتفاق بیافتد، ابتدا گیاهان آلوده برگ های کوچکتر از برگ های طبیعی تولید کرده که استحکام خود را سریع از دست می دهند. در مرحله پیشرفته تر، برگ ها به رنگ زرد در آمده و پژمرده می شوند، امّا متصل باقی باقی می مانند. گاهی لکه های سطحی ساقه از سطح خاک به سمت بالا امتداد می یابد(Sinclaair and Backman, 1993).
پس از گل دهی یک تغییر رنگ خاکستری روشن یا نقره ای در بافت اپیدرمی یا زیر اپیدرمی در ریشه اصلی و قسمت های پایینی ساقه ظاهر می شود. میکرواسکلروت های سیاه رنگ قسمت های بیرونی بافت ساقه و بافت آوندی ساقه را احاطه می کنند و ممکن است مسیر جریان آب را مسدود کنند. این میکرواسکلروت ها ممکن است به اندازه ای زیاد باشند که در بافت زیر اپیدرم رنگ خاکستری شبیه حالتی که پودر زغال روی آن ها پاشیده شده باشد، ایجاد می کنند. ساقه ترک خورده ، پوک و توخالی می شود و مغز ساقه از بین می رود. طبق های آلوده کج و بدشکل می شوند و در طبق های آلوده گل های مرکزی عقیم می شوند (Weems et al., 2011).
در آلودگی های بذری، بذر های آلوده ممکن است فاقد علائم باشد یا دارای لکه های سیاه نامشخص به همراه تغییر شکل روی پوسته بذر باشد. گیاهچه های حاصل از بذرهای آلوده می توانند همراه با علائم یا بدون علائم, آلوده شوند. گیاهچه های آلوده از رشد باز مانده و تحت تأثیر مرگ گیاهچه قرار می گیرند (Sinclair and Backman, 1993).
علائم عمده روی گیاهان آلوده به صورت کوتولگی، زردی، پیری و مرگ زودرس، پژمردگی، انسداد و از بین رفتن سیستم آوندی می باشد (Abawi and Pastor-Corrales, 1990).
علائم تیپیک بیماری به صورت زخم های طویل سیاه یا خاکستری، خسارت برگ قبل از موعود و در نهایت کاهش کمیت و کیفیت بذر می باشد ((Cloud and Rupe, 1999.
2-4- طیف میزبانی
قارچ M. phaseolina دارای طیف میزبانی بسیار وسیع است، به طوری که بیش از500 گونه متعلق به75 خانواده گیاهی را موردحمله قرار میدهد. بیشترین گیاهان میزبان درخانوادههای Composite، Leguminosae، Solanaceae، Brassicaceae وPoaceae قرار دارند (Purkayastha et al., 2006 (Salik, 2007;.
از میان گیاهان مهم روغنی، صنعتی، حبوبات و علوفه ای که به عنوان میزبان های این قارچ به شمار می آیند، می توان به موارد زیر اشاره کرد:
آفتابگردان(Helianthus annuus)، سویا(Glycine max) ،گلرنگ((Carthamus tinctorius، کنجد (Sesamum indicum)، ذرت(Zea mays)، بادامزمینی(Arachis hypogea)، پنبه(Gossypium hirsutum) ، چغندرقند(Beta vulgaris)، نخود ایرانی(Cicer arietinum) ، لوبیا(Phaseolus vulgaris)، باقلا(Vicia faba) ، لوبیای سفید(Phaseolus lunatus) ، سورگوم (Sorghom bicolor) ، شبدر(Tritolium pretense)، یونجه(Medicago sativus)، گندم ((Triticum aestivum (Mihali, 1992).
ازبینگیاهان سبزی وصیفی وجالیز که به عنوان میزبانهای این قارچگزارش شدهاند، می توان بادمجان (Solanum melongena)، گوجهفرنگی(Lycopersicum esculentum)، سیبزمینی(Solanum tubersum) ، سیب زمینی شیرین (Impomoea batatas) ، فلفل (Capsicum annum) ، کلم (Brassica oleracea) ، کاهو(Lactuca sativa) ، هویج (Dacus corvata) ، خربزه ((Cucumis melo ، خیار (Cucumis sativus) و توت فرنگی (Fragaria sp) را نام برد (Mihali, 1992).
ازدرختانی که به عنوان میزبانهای این قارچ گزارش شدهاند شامل گونه های مرکبات (Citrus spp) ، گونههایکاج(Pinus spp)، گونههایآلو(Prunus spp)، کاجسیاه(Larix gmelinii) وزیتون(Olea europea) میباشد. در ایران قارچ عامل بیماری علاوه بر آفتابگردان روی سویا، کنجد، ذرت، کیوی، بامیه، خربزه، طالبی، خیار، گوجه فرنگی، بادمجان، بقولات و زیتون گزارش شده است (مهدی زاده و همکاران، 1388).
2-5- مکانیزم آلودگی و بیماری زایی
قارچ M. phaseolina به وسیله مکانیزم اعمال فشار و لوله تندش یا به وسیله تخریب و انحلال دیواره سلولی از طریق ترشح توکسین ها یا آنزیم ها به درون بافت نفوذ می یابد (Wheeler, 1975).