دانلود پایان نامه

ابوالحسن افشار اموی
از نقاشان هنرمند قاجار بوده وی در گل و پرنده سازی بر روی قلمدان مهارت خاصی داشت این هنرمند پسر « اللهوردی » و برادر زاده « علی اشرف » هنرمندان استاد دوره زندیه بوده است و اعتماد السلطنه در کتاب المـآثر و الاثار درباره وی چنین نوشته است :
خلف استاد اللهوردی نقاش بوده در صنعت نقاشی گل و پرنده و رنگ آمیزی ما بین قلمدانها و جلد های کار او و عمویش نقاش مشهوری بود .
فتح اله شیرازی ( نقاشباشی )
نقاشباشی شیرازی بود و در گل آرایی و شیوه های آبرنگ و سیاه قلم و کارهای روغنی دست پر قدرتی داشت . عمده کار این استاد ، قلمدان سازی و کارهای روغنی بود و در این شیوه ها ، قدرت قلم فوق العاده و قابل تحسینی به ظهور می رسانید و لیاقت نقاشباشی بودن خود را بر ملا می کرد .
چون اغلب هدایا و پیش کشی های آن دوره ، هدیه قلمدان و قاب آئینه و برچسب دان بود ، روی این اصل ، عمده آثار این استاد که رتبه نقاشباشی را نیز در عهد داشت ، تصویر قلمدان ها بود که به سفارش شخص پادشاه و یا سایر رجال و اعیان دیگر انجام می پذیرفت و دست به دست می گشت .
او شبیه ساز شیرین قلم بود و صورت زنان را دلربا و با حلاوت می کشید .
استاد ، جانور سازی و نقش پرندگان را بسیار شبیه و طبیعی می ساخت و تذهیب و آرایش کارهای خود را نیز بنفسه انجام می داد .
این هنرمند ، زمینه هارا اغلب نخودی و زرد حنائی می گرفت و بدین ترتیب کارهای وی تا حدی ، شناخته شده و جنبه انحصاری داشت .
در صنعت تذهیب و حل کاری و قرینه سازی ، بصیر و آگاه بود و داخل و زیر قلمدان و کشو آن را ، بحل کاری دقیق و تزئینی آرایش می داد .(تصویر4-5)
گلها را بسان لطفعلی شیرازی طبیعی و با حالت می ساخت و در به کار بردن و انتخاب رنگ ها ، شیوه مخصوص داشت .
در شبیه پردازی و چهره سازی به سبک ایرانی و فرنگی آگاه بود و علاوه بر اینکه صورت ها را شبیه می ساخت با سایه های پرداز و استادانه خود ، به چهره ها حالت طبیعی می داد .
در جانور سازی و پرنده سازی رنگهای متنوع و چشم نواز ، خلاقیت و استادی داشت و بسیار پر مایه عمل می آورد .(تصویر4-6) این هنرمند علاوه بر مزایای مذکور ، جمیع خطوط ، مخصوصا نستعلیق را خوب می نوشت و اشعار مرقومه اش را شخصا می سرود و به مناسبتی در ذیل آثار خود عرضه می نمود .
معلوم نشد این هنرمند در چه زمانی ملقب به نقاشباشی شده ، ولی قدیمی ترین اثری که در ذیل آن ، لقب نقاش باشی بودن را درج کرده ، بر چسب دان کوچک و پر مایه ای در مجموعه نگارنده است که بسال 1289 اجرا شده و معرف زبردستی وی می باشد .
تصویر4-5-فتح الله شیرازی،قرن13ه.ق،سایت راسخون
تصویر4-6-فتح الله شیرازی،برگرفته ازکتاب نگارگران ایران
محمد زمان پنجم
نقاش دیگری به غیر از نقاشان سابق الذکر است که سجع یا صاحب الزمان و نام محمد زمان را اختیار کرده و بین سالیان 1218 الی 1242 که آثار رقم داری به جا نهاده ، در رشته مورد علاقه خود ،فعالیت می کرده است .
نام اصلی این نقاش محمد زمان بوده و به خاطر ایمان خالصانه ای که به حضرت مهدی قائم علیه السلام داشته سجع « یا صاحب زمان » را نیز به کار می برده هر دو امضا را در اثر خود ترقیم می نموده است .
مانیز ، روی این قرائن و دوران سنواتی که فعالیت هنری داشته ، او را محمد زمان پنجم و یا « صاحب الزمان پنجم » تعیین نمودیم .
این هنرمند گل و مرغی را به شیوه علی اشرف شیوا می ساخت و در انتخاب رنگ ها و به کاربرد صحیح آن ، سبک استادانه ای داشت ، علاوه بر هنر گل و مرغ سازی ف در صنعت تذهیب نیز کم قرینه بود و حل کاری را پر حلاوت و نازک قلم عمل می آورد .