دانلود پایان نامه
یک تعادل ظریفی بین مخلوط گیاهانی که ارتفاع تاج پوشش متفاوت دارند بایستی وجود داشته باشد زیرا انتقال بیش از حد نیتروژن به گونه بدون قابلیت تثبیت سایهدهی روی گونه تثبیت کننده را افزایش می دهد و کاهش تثبیت بوجود میآید.
2-7-4-1- 3- انتخاب جهت کاهش هزینه علف کش‌ها و آفت‌کش‌ها
نگهداری تاج پوشش کامل گیاهی بالای سطح خاک جوانهزنی بذر علفهای هرز را متوقف کرده و نیاز به وجین را کاهش میدهد. رشد تاج پوشش اولیه همچنین علفهای هرز را خفه کرده و رقابت محصول با علف هرز را بویژه برای آب و مواد غذایی خاک کاهش میدهد. کشاورزان جهت کنترل علفهای هرز در جاهایی که به ویژه در شرایط فقر منابع هستند از کشت مخلوط سود میبرند.
فشار جمعیت گونههای همراه با یکدیگر اغلب مخلوطی با سودمندی، رقابت بهتر روی علفهای هرز نسبت به تک کشتی فراهم میکند. کنترل علفهای هرز در کشتهای مخلوط با سرعت رشد کم، قبل از اینکه ارتفاع بلندی پیدا کنند بسیار مؤثر است. بدین ترتیب عملیات زراعی که پوشش زمین را حداکثر گرداند کنترل علف هرز مؤثری را به اجرا می‌گذارد. البته سرکوب علفهای هرز توسط بعضی مخلوطها تنها وابسته به پوشش سطح زمین نیست و در این بین اثر پدیده آللوپاتی هم تأثیر فراوان دارد (Salomon, 1990).
همانطور که سودمندی کشت مخلوط روی کنترل علفهای هرز بالاست. این نظام جهت کنترل آفات و امراض نیز مؤثر است (Salomon, 1990؛ Midmore, 1993). بهره بردرای از تنوع در ترکیب فضایی، سدهای فیزیکی و زمانی، اصلاح میکروکلیما، اثرات رنگ، اثرات بویایی و وجود خاصیت تله بین اجزاء روی نمو آفات و امراض یا روی دشمنان طبیعی آنها اثر می‌گذارد (Salomon, 1990).
هنگامی که ذرت رشد میکند کاربرد علفکش‌ها مشکل و مشکل‌تر می‌شود و مکان ریشه‌های ذرت تعیین کننده محل و عمق کولتیواتور زدن است. استفاده از کولتیواتور باعث صدمه رساندن به ریشهها شده و هنگامیکه ذرت 75 سانتی متر طول دارد کولتیواتور زدن در فاصله 15 سانتی متر از ساقه و به عمق 15 سانتی متر اکثر ریشهها را قطع خواهد کرد (Bandula premalal, 1993). بدین ترتیب نیاز به روشهای جایگزین جهت کنترل علفهای هرز کاملاً محسوس است.
2-7-5- نحوه تشکیل کشت مخلوط
عمده روشهای تشکیل مخلوط به شرح زیر است:
الف-روش جایگزین
ب-روش افزایشی
در روش افزایشی به تراکم بهینه محصول تراکمهای مختلف گونه همراه اضافه می‌گردد و بنابراین تراکم کل نسبت به تک کشتی‌ها افزایش می‌یابد و ارزیابی کشت مخلوط بدین صورت دچار مشکل می‌شود. اما در روش جایگزینی با حذف نسبت معینی از تراکم یک گونه معادل گیاهی آن از گونه همراه محاسبه شده و به آن اضافه می‌گردد، بنابراین با وجود تفاوت در نسبتهای اختلاط دو گونه تراکم کل ثابت می‌ماند.
2-7-6- روشهای ارزیابی کشت مخلوط
بدلیل نیاز به طراحی سیستمهای کشت مخلوط که دارای بازده بالایی باشند لازم است که تولید زمینهای زیر کشت مخلوط را به کمیت تبدیل کنیم. روشهای متداول مقایسه کشتهای مخلوط با تککشتی به دو صورت مشاهده می‌شوند، 1-روشهایی که عملکردهای مطلق و تککشتی را با هم مقایسه می‌کنند، 2-روشهایی که در آنها عملکردهای نسبی محاسبه می‌شوند. در روش اول سه حالت ممکن است رخ بدهند: (Hiebsch and McCalLUM, 1987)
الف-مقایسه عملکرد کل مخلوط با جزء دارای بیشترین عملکرد
ب-مقایسه عملکرد کل مخلوط با میانگین کل اجزاء تککشتی
ج-عملکرد هر جزء در یک مخلوط دو جزئی با عملکرد حاصل از 2/1 سطح برابر تککشتی مربوطه مقایسه شود.
هر کدام از این روشها باعث خطا در مقایسه می‌گردند. به دلیل اینکه نه تنها دو جزء مخلوط از نظر میزان عملکرد با هم متفاوت هستند بلکه نوع محصولات هم از نظر بازار پسندی با یکدیگر متفاوت هستند. برای حل این مشکلات روشهایی ابداع شده است که از عملکرد نسبی استفاده می‌کنند.
قابل توجه است که نوع تجزیه مورد استفاده بستگی به هدف آزمایش دارد. تکنیکها و روشها هم در کشاورزی و هم در آمار برای آزمایشات تک کشتی بخوبی تکمیل شده‌اند اما برای زراعت مخلوط و کشت تأخیری هنوز در مراحل اولیه هستند (Wijesinha and et al, 1982). در این نوع تحقیقات چون چند گیاه کشت می‌شوند نیاز به معیارهای مختلفی برای ارزیابی آنها وجود دارد.
2-7-6-1- نسبت برابری زمین (LER)
هیبسچ و مچکالو (Hiebsch and McCalLUM, 1987) در مؤسسه تحقیقات بین المللی برنج در فیلیپین (IRRI) نظریه «نسبت برابری زمین» را ارائه نمودند، این شاخص در پاسخ به این سئوال که «چه مقدار سطح زمین برای تولید محصول در تککشتی نیاز است تا به همان اندازه کشت مخلوط محصول تولید شود؟» بوجود آمد. برای پاسخ به این سئوال عملکرد نسبی هر جزء محاسبه می‌شود و مجموع آنها میزان LER را نشان خواهد داد.

مطلب مرتبط :   روشهای بهینهسازی و تأمین روشنایی

در این معادله عملکرد جزء c‌ام در مخلوط و حداکثر عملکرد تک کشتی جزء cام می‌باشد (Hiebsch and McCalLUM, 1987).