دانلود پایان نامه

مطابق بند92 ماده1 آیین‌نامه راهنمایی و رانندگی به وسیله نقلیه‌ای که برای حمل انسان و دارای دو یا سه چرخ با اتاقک پهلو (سایدکار) یا بدون آن و مجهز به یک موتور محرکه باشد‏، موتور سیکلت می‌گویند.
بند چهارم: دارنده وسیله نقلیه
تبصره 1 ماده 1 قانون اصلاح قانون بیمه اجباری، دارنده را اینگونه تعریف نموده است: «دارنده از نظر این قانون اعم از مالک و یا متصرف وسیله نقلیه است و هر کدام که بیمه‌نامه موضوع این ماده را تحصیل نماید تکلیف از دیگری ساقط می‌شود».
برخی از حقوقدانان معتقداند که مقصود از دارنده وسیله نقلیه، شخصی است که وظیفه حفظ و نگهداری یا به تعبیر دیگر اداره وسیله نقلیه را به عهده دارد (عباسلو‏، 1391: 76).
بعضی دیگر معتقدند که، کسی که متصرف واقعی و حافظ و حکمران در وسیله نقلیه است، دارنده نامیده می شود(کاتوزیان،1386: 614).
واژه دارنده مبهم است و از آن به خوبی برنمی‌آید که مقصود مالک است یا متصرف یا هر دو. از مفاد ماده یک قانون بیمه اجباری که دارنده وسیله نقلیه را مکلف به بیمه کردن مسئولیت خود کرده است‏، و هم چنین از ماده 3 همان قانون که مقرر می‌دارد: «از تاریخ انتقال وسیله نقلیه‏، کلیه تعهدات ناشی از قرارداد بیمه به منتقل‌الیه وسیله نقلیه منتقل می‌شود….» به خوبی برمی‌آید که مقصود از «دارنده» مالک اتومبیل است (کاتوزیان‏، 1392: 146). البته گاه ممکن است شخصی خودروی خود را به دیگری بسپارد و وی سبب ورود خسارت به شخص ثالث شود که در این حالت نیز مالک مسئول خبران خسارت زیاندیده می‌باشد و می‌تواند بابت خسارت پرداختی به مسبب حادثه رجوع کند.
گفتار دوم: تصادف‏، تصادم‏، سانحه‏ رانندگی:
اگر چه این واژه‌ها از نظر عرفی مترادف هستند، از نظر لغوی و حقوقی مفهوم متفاوتی دارند که در ذیل به بررسی آن می‌پردازیم.
بند اول: تصادف
تصادف در لغت به معنی برخورد کردن‏، با هم روبرو شدن‏، به هم خوردن اتفاقی است(معین‏، 1375‏: 1089).
تصادف در اصطلاح عبارت است از وقوع سانحه منجر به فوت‏، جرح‏، خسارت یا ترکیبی از آن‌ها که گاه در نتیجه برخورد یک یا چند وسیله نقلیه با یکدیگر و یا انسان‏، حیوان و شیء به وجود می‌آید‏، و گاه خروج وسیله نقلیه از مسیر خود و واژگونی آن بدون برخورد با انسان یا حیوان و یا شیء سبب تصادف می‌شود بنابراین همیشه در تصادفات برخورد الزاماً وجود ندارد. به طور مثال کامیونی در حال حرکت می‌باشد ناگهان بارهایی از داخل کامیون به بیرون پرتاب می‌شود و سبب واژگونی خودروی عقب می‌شود و در اینجا بدون اینکه برخوردی صورت گرفته باشد تصادف شکل می‌گیرد.
بند دوم: تصادم
تصادم در لغت به معنای سخت بر هم خوردن‏، به هم کوبیدن‏، کوفته شدن دوجسم به یکدیگر‏، آسیب دیدن از برخورد با چیزی ( معین،1375: 1089).
از نظر حقوقی به واژه‌ای تصادم گفته می‌شود که دو وسیله نقلیه در ایجاد حادثه مشارکت داشته باشند (عباسلو‏، 1391‏: 144).
دو کشتی یا دو قطار یا دو اتومبیل یا مانند اینها یا دو انسان ممکن است تصادم کنند. ماده (335 ق.م) و عواقب مسئولیت مدنی یا مسئولیت کیفری را به همراه داشته باشند (جعفری لنگرودی‏، 1388‏: 1226).
با توجه به توضیحات فوق‌الذکر‏، در مقایسه در مفهوم تصادم و تصادف به نظر می‌رسد رابطه این دو مفهوم‏، عموم و خصوص مطلق است. واژه تصادم در اصطلاح حقوقی مبین برخورد دو یا چند وسیله نقلیه با یکدیگر است در حالی که واژه تصادف علاوه بر این فرض‏، شامل تمام موارد برخورد یک وسیله نقلیه با حیوان‏، شی و انسان و گاه حتی بدون برخورد با موارد مذکور صورت می‌گیرد.
بند دوم: سانحه رانندگی
سانحه در لغت به معنای رویداد‏، پیشامد‏، واقعه و حادثه‌ای که معمولاً به طور ناگهانی برای کسی پیش می‌آید‏، عارض شدن‏، خطور کردن‏، آسیب و بلااست (معین‏، 1375: 1810).
سوانح در لغت به معنای اتفاقات ناگهانی‏، حوادث‏، اتفاقات و جمع کلمه سانحه (معین‏، 1375‏:1944).
هر نوع حادثه ناشی از برخورد وسایل نقلیه با یکدیگر یا سایر موانع و اجسام‏، حادثه رانندگی بدون برخورد با عوامل و موانع از قبیل سقوط و واژگونی و همچنین حادثه ناشی از وسیله نقلیه متوقف، را سانحه رانندگی گویند (عباسلو‏، 1391‏: 19).
گفتار سوم: شخص ثالث (ثالث،ذی نفغ،زیاندیده،راننده)
بند اول: شخص ثالث
به موجب تبصره 6 ماده یک قانون اصلاح قانون بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث مصوب 1387 منظور از شخص ثالث‏، هر شخصی است که به سبب حوادث موضوع این قانون دچار زیانهای بدنی یا مالی شود‏، به استثنای راننده مسبب حادثه. بر این اساس، غیر از راننده وسیله نقلیه، سایر اشخاص حتی مالک وسیله نقلیه ثالث محسوب می شوند که این امر از تحولات قانون مذکور است زیرا با افزایش دامنه مفهوم شخص ثالث، امکان جبران خسارت توسط بیمه را تسهیل نموده است.
بند دوم: ذی ‌نفع