دانلود پایان نامه با موضوع موقعیت جغرافیایی و شهرستان مینودشت

دانلود پایان نامه

2-5- شرایط مختلف برای ریشه دار شدن قلمه های برگدار زیتون:
نور کافی و بستری که به خوبی تهویه شود و زهکش مناسب داشته باشد، در ریشه زایی قلمه ها موثر است. تجهیزات و وسایل زیادی وجود دارد که می تواند این شرایط مناسب را به وجود آورد. محفظه های ساده شیشه ای و پوشش نایلونی پلی اتیلنی که روی قلمه ها قرار می گیرند، نیز سکوهای مدرن گلخانه ای که توسط مه پاش های اتوماتیک و سیستم های گرم کننده برقی برای گرم کردن بستر با کنترل اتوماتیک هم از جمله این تجهیزات به شمار می آیند.
بکار گرفتن امکانات و تجهیزات بستگی به شرایط و امکانات موجود دارد. بطوری که محققین گزارش نموده اند، بافت قلمه های زیتون در داخل کیسه های نایلونی و در زیر تونل پلاستیکی یا هوای گرم و مه پاش در مقایسه با سایر روش ها نتایج اقتصادی تری پدید آورده است (Wiesman and Lavee, 1995).
به همین منظور برای ارزیابی استعداد ریشه زایی تعدادی از ارقام زیتون با استفاده از قلمه های نیمه چوبی در شرایط مه افشان، آزمایشی در سال های 1378 و 1379 در ایستگاه تحقیقات زیتون طارم اجرا شد. این آزمایش در قالب طرح کاملا‌ تصادفی با سه تکرار و 21 تیمار انجام شد. قلمه گیری در تاریخ های دهه اول بهمن ماه سال 1378 و دهه اول آذرماه سال 1379 انجام و بی درنگ از تنظیم کننده رشد IBA با غلظت 3500 میلی گرم در لیتر به مدت 5 ثانیه برای تیمار قلمه ها استفاده شد و بستر پرلیت به عنوان محیط ریشه زایی به کار گرفته شد. نتیجه آزمایش نشان داد که از نظر درصد ریشه زایی و میانگین تعداد ریشه در قلمه در بین ارقام تفاوت معنی داری در سطح 1% وجود دارد. اثر زمان قلمه گیری در ریشه زایی موثر بود. نتایج دو ساله آزمایش نشان داد که ارقام، محزم ابوالسطل، مصابی، بلیدی و کاوی به ترتیب با 5/88، 86، 8/80 و 3/79 درصد ریشه زایی بدون در نظر گرفتن تعداد ریشه در قلمه، آسان ریشه زا و ارقام کالاماتا و دان با 7/34 و 3/42 درصد ریشه زایی، سخت ریشه زا بودند. ارقام بلیدی، میشن، محزم ابوالسطل، سیپرسینو، فوجی و مانزانیلا به ترتیب با 8/16، 1/16، 3/15، 15، 14 و 3/13 تعداد ریشه در قلمه، دارای تعداد ریشه بیشتر و ارقام دان، کالاماتا، موستوئیدس، ماری گرگان و کنسروالیا به ترتیب با 7/5، 1/7، 2/7، 2/7 و5/7 ریشه، دارای تعداد ریشه کمتری در قلمه بودند (صادقی و همکاران، 1379).
در آزمایش صورت گرفته دیگر به منظور تعیین عوامل موثر در ریشه زایی قلمه های زیتون زرد رقم محلی ایران، اثرهای زمان و محل قلمه گیری و نوع بستر ریشه زایی در ارتباط با هورمون های اکسینی، در قالب طرح دو بار خرد شده در زمان با چهار تکرار و تعداد 20 قلمه در هر تیمار، ارزیابی شد.
به این منظور شاخه های یک ساله به قطر حداکثر یک سانتیمتر و طول حداقل یک متر در 15 بهمن، اول اردیبهشت و 15 تیر به سه قسمت شامل قلمه های ابتدای شاخه، میان شاخه و انتهای شاخه تقسیم شدند. قلمه های تهیه شده از این قسمت ها با IBA در غلظت های 2000 و 3000 میلی گرم در لیتر، NAA در غلظت های 50 و 100 میلی گرم در لیتر، مخلوط IBA به غلظت 1250 با NAA به غلظت 50 میلی گرم در لیتر و آب خالص به عنوان شاهد تیمار شدند و در بسترهای شن شسته، مخلوط شن شسته به علاوه خاک و کود پوسیده دامی به نسبت مساوی و مخلوط 3/2 شن شسته به علاوه 6/1خاک و 6/1 کود پوسیده دامی کاشته شدند. پس از نگهداری قلمه ها به مدت 75 روز در گلخانه ای مجهز به سیستم مه افشان، اثرهای عوامل فوق روی تعداد قلمه های ریشه دار شده، تعداد قلمه های رشد کرده و تعداد، طول، قطر و وزن خشک ریشه در هر قلمه ثبت گردید. نتایج به دست آمده از تجزیه و تحلیل آماری نشان داد که در مجموع بهترین زمان برای تهیه قلمه، اوایل تابستان است و قلمه های انتهایی شاخه ها همراه با بستر شن شسته و تیمار با IBAدر غلظت های 2000 تا 3000 میلی گرم در لیتر بهترین تیمارها می باشند (رمضانی و همکاران، 1382).
2-6- تاثیر صفات ارثی پایه مادری در ریشه زایی قلمه های زیتون:
قلمه هایی که از قسمت های مختلف درخت انتخاب و از پایه مادری جدا می شوند،‌ همه با هم کم و بیش متفاوت می باشند و هرگز دو تا از آنها را نمی توان پیدا کرد که از هر لحاظ بویژه از لحاظ ریشه زایی و ادامه رشد عین هم باشند. دلیل این امر این است که علاوه بر خواص ارثی و درونی و پدیده های زیست محیطی هم بر آنها تاثیر می گذارد و در ساخت قسمت های مختلف یک درخت موثر است (Wiesman and Lavee, 1995). به همین دلیل امکان ندارد که بتوانیم به کار بردن یک قلمه را از لحاظ مورفولوژی و ابعاد و ویژگی های ظاهری برای همه درختان توصیه نماییم، به عبارت دیگر ویژگی هایی را که در مورد یک گیاه برای تهیه قلمه های مناسب شناخته می شود، ممکن است در مورد گیاه دیگر مناسب نباشد(Wiesman and Lavee, 1995)، حتی قلمه هایی که از یک درخت خاص گرفته می شوند، از نظر ریشه زایی با هم تفاوت های زیادی را نشان می دهند.
تفاوت هایی که ممکن است در قلمه های گرفته شده از قسمت های مختلف یک شاخه به نظر برسد، در برخی از گیاهان و درختان قلمه ها را از شاخه هایی که قطعه قطعه می کنند به دست می آورند (Leifert et al., 1992). هرگاه این قلمه ها را از نظر ترکیبات شیمیایی تجزیه نمایند، تفاوت های زیادی از ابتدا تا انتهای شاخه و از طرف مغز به طرف پوست در آن دیده می شود، لذا قلمه ها هم که قطعات این شاخه ها هستند دارای ترکیبات متفاوت خواهند بود و تفاوت هایی را نشان خواهند داد. تجربه نشان داده است که در بیشتر مواقع قلمه هایی که از این شاخه ها گرفته شده قابلیت ریشه زایی بیشتری داشته اند. Hartmann, 1971 در تکثیر زیتون با قلمه های برگدار نیز که این قلمه ها از شاخه های یکساله گرفته می شود همین نتایج را به دست آورد.
El-Nabawy, 1993 بر روی سه گونه زیتون آزمایشی در مورد ریشه زایی انجام داد در نتایجی که وی به دست آورد، قلمه هایی که از بخش انتهایی شاخه ها به دست آمده بودند، از قلمه های بخش زیرین آنها بهتر ریشه دار شدند.
در قلمه زنی گیاهان دیگر نسبت های مختلف از قدرت ریشه زایی در بخش های مختلف شاخه مشاهده شده است و لذا نمی توان دقیقا معلوم کرد و یک قاعده کلی برای این موضوع تعیین نمود، چرا که این مسئله فقط به محل واقع شدن قلمه در روی شاخه بستگی ندارد، بلکه به تمرکز و تجمع مواد ذخیره شده در گیاه، ساختمان آناتومیکی، قدرت برگشت گیاه به بازجوانی، زمان تهیه قلمه ها در فصول مختلف و پدیده های بسیار دیگر بستگی پیدا می کند. با این وجود برخی ارقام زیتون مانند کالاماتا، آمیگدالیفولیا و کنسروالیه نسبتا سخت ریشه زا بوده که دلایل آن متفاوت می باشد. به منظور توسعه باغات زیتون کشور، تولید نهال مورد نیاز از ارقام مختلف تجاری زیتون ضروری می باشد. از طرفی با توجه به برخی خصوصیات مطلوب این ارقام توسعه آنها در برخی مناطق کشور انجام گرفته است و این روند ادامه خواهد داشت. بنابراین به منظور بررسی وضعیت ریشه زایی ارقام فوق مطالعه ای در قالب طرح فاکتوریل با پایه بلوک های کامل تصادفی (RCDB) با 64 تیمار و 4 تکرار توسط رمضانی و همکاران در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی گیلان در سال 1383 تحت عنوان بررسی برخی عوامل موثر در ریشه زایی قلمه های نیمه خشبی ارقام سخت ریشه زای زیتون انجام گردید. در این مطالعه اثر عوامل تغذیه، غلظت های مختلف هورمون ایندول بوتیریک اسید، شکاف دهی قاعده قلمه ها در بهبود ریشه زایی قلمه های نیمه خشبی ارقام کالاماتا، آمیگدالیفولیا و کنسروالیه مورد بررسی قرار گرفت. رقم زرد رودبار نیز به عنوان شاهد در نظر گرفته شد نتایج این مطالعه نشان داد که محلول پاشی درختان مادری با عناصر غذایی روی بر یک ماه قبل از تهیه قلمه تاثیر بسزایی در بهبود ریشه زایی ارقام مورد استفاده دارد. بیشترین درصد ریشه زایی در تیمار هورمون (IBA) با غلظت ppm4500 و همچنین تیمار به همراه روی با با غلظت ppm5000 مشاهده گردید. شکاف دهی قاعده قلمه ها نیز اثر خوبی در افزایش درصد ریشه زایی ارقام مورد استفاده داشت، بطوریکه بین قلمه های شکاف داده شده و نشده به لحاظ درصد قلمه های ریشه دار شده تفاوت معنی داری مشاهده گردید. بین ارقام مورد استفاده تفاوت معنی داری به لحاظ درصد ریشه زایی مشاهده گردید. درصد ریشه زایی در ارقام کنسروالیا، زرد، آمیگدالیفولیا و کالاماتا به ترتیب 03/62، 4/58، 47/50 و 94/40 درصد ثبت گردید.
عوامل زیادی که آغاز ریشه زایی و رشد ریشه را تحت تاثیر قرار می دهند، در نتیجه گسترش تیمارهایی که ریشه زایی را در ارقامی از زیتون که به سختی ریشه دار می شوند افزایش می دهند، کشف و شناسایی شده اند. ریشه زایی ضعیف، تولید تجاری بالقوه زیتون، که بسیار مهم می باشد را محدود می کند. در بررسی صورت گرفته توسط سیهان در سال 1999 (Seihan Usta, 1999) با عنوان، تحقیقی بر توانایی بالقوه جوانه زنی قلمه های زیتون، آزمایشاتی در توانایی ریشه زایی زیتون صورت پذیرفت. اثر حالات فنولوژیکی (مربوط به آب و هوا)، فاکتورهای گیاهی، ترکیب فلوریزیدین (pZ) یا فلوروگلوسینال (PG) با هورمون اسید ایندول تری بوتیریک (IBA) راه حل های بسیار مناسبی برای قابلیت ریشه زایی نشان داده شدند. گزارش این تحقیق نشان داد، که قلمه ها از درخت جوان زیتون با اندازه های متوسط در ماه سپتامبر (11 شهریور تا 11 مهر) بایستی گرفته شود، استفاده از فلوریزیدین (pZ) یا فلوروگلوسینال (PG) به همراه هورمون اسید ایندول تری بوتیریک (IBA) عمل ریشه زایی را اصلاح می کند.
همچنین فاکتورهای زیادی در هر دو حالت(In vitro) و اینویوو (In vivo) وجود دارند که ریشه زایی قلمه های زیتون را تحت تاثی قرار می دهند. در آزمایشی که توسط دالیروچی در سال 1999(Da Li Rocchi, 1999 ) در قالب طرح فاکتوریل با عنوان، افزایش ریشه زایی در حال اینویترو قلمه های زیتون صورت گرفت، هدف اصلی، تحقیق در مورد اثرات مختلف محیط کشت ازدیاد و ریشه زایی در ریزوژنز (ریشه آوری) ریزقلمه های زیتون بود.
با وجود اینکه مطالعات مختلفی در مورد اکسین ها و ترکیبات بهینه از غلظت های آنها و همچنین استفاده این ترکیبات با سایر مواد دیگر صورت گرفته، با این حال رقم های زیتون ریزازدیاد شده هنوز سطح پایینی از ریزوژنز (ریشه آوری) را دارا هستند. در این آزمایش، کشت اصلی اینویترو و کشت فرعی هر 50 روز یک بار به مدت تقریبا دو سال، از ارقام زیتون Nocellara etnea و Carolea بود. نتایج این بررسی نشان داد که محیط کشت ازدیاد و ریشه زایی و انواع مختلف از غلظت های اکسین ها به عنوان هورمون های ریشه زا، ریشه زایی و سرعت آن را تحت تاثیر قرار می دهد.
در تحقیقی دیگر که با هدف تعیین اینکه چگونه تیمار با هورمون های مختلف و با فرمول های متفاوت، نظیر ایندول بوتیریک اسید (IBA) به صورت مایع و ایندول بوتیریک اسید به صورت پودر و همچنین نفتیل استیک اسید (NAA) به صورت پودری می تواند درصد ریشه زایی قلمه های کلون شده زیتون Galega vulgar را اصلاح کند، آزمایشی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 4 تکرار از 10 قلمه از هر کلون در هر ظرف، در مجموع شامل 120 قلمه (40 قلمه برای هر 3 تیمار مختلف) توسط فرناندز سرانو و همکاران در سال 2002 (Fernandes Serrano et al., 2002) صورت گرفت. هورمون ها برای تعیین اثرشان در استعداد و توانایی جوانه زنی 6 کلون زیتون Galega vulgar، تحت تاثیر ایندول بوتیریک اسید (IBA) با غلظت 5000 پی پی ام در الکل اتانول 30٪ و ایندول بوتیریک اسید 8/0٪ و نفتیل اسید استیک (NAA) 2/0٪ پودری تست شدند. در پایان آزمایش (75 روز پس از قرار گرفتن قلمه ها در مه)، درصد قلمه ها با کالوس، قلمه های ریشه دار شده و قلمه های ریشه دار نشده جمع آوری شدند. بیشترین سطح ریشه زایی 45٪ بود که از کلون شماره 19 به دست آمد. قلمه های تیمار شده با نفتیل استیک اسید با 42٪ از کلون شماره 22 به دست آمد. عموما تیمار با 5000 پی پی ام ایندول بوتیریک اسید به صورت مایع نسبت به سایر فرمول های هورمونی اثرگذاری کمتری داشت.
بسیاری از افزایشگران، برای ریشه دار کردن قلمه های میخک از اکسین ها بهره جویی کرده اند اما تاکنون اثر اکسین ها بر گلدهی قلمه های تیمار شده گزارش نشده است. در پژوهشی در سال های 1376 و 1377 در یک گلخانه تجاری پرورش گل بریدنی میخک واقع در منطقه شهریار در استان تهران روی دو رقم جدید میخک، رقم استاندارد، جیامایکا و رقم مینیاتور بریل انجام گردید. پس از گزینش گیاهان مادری، شاخساره های 8 تا 10 سانتیمتری که در گره ها تشکیل شد، برای تهیه قلمه، مورد استفاده قرار گرفت. در این پژوهش از دو اکسین نفتالن استیک اسید (NAA) با غلظت های 0، 25، 50 و 100 میلی گرم در لیتر و ایندول بوتیریک اسید (IBA) با غلظت های 0، 50، 100 و 200 میلی گرم در لیتر و همچنین آمیخته ای از غلظت های یاد شده این دو اکسین با یکدیگر استفاده شد. قلمه ها به مدت 10 دقیقه در محلول هورمونی قرار گرفتند و بی درنگ به محیط ریشه زایی انتقال یافتند. محیط ریشه زایی آمیخته ای از ماسه و خاکستر سبوس برنج به نسبت حجمی مساوی بود برای اجرای این پژوهش از یک آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با 3 تکرار استفاده شد. در هر تکرار 4 قلمه میخک قرار داشت. به گونه ای که 2 قلمه برای تجزیه صفات مربوط به ریشه و 2 قلمه جهت تجزیه صفات مربوط به گل به کار رفت. نتایج پژوهش نشان داد که محیط کشت به کار رفته برای ریشه زایی میخک بسیار مناسب بوده است سطوح مختلف آکسین و ترکیب آنها در مقایسه با شاهد، اختلاف معنی داری از نظر درصد ریشه زایی در سطح احتمال 5% نشان نداد. در حالی که تعداد ریشه، به میزان زیاد تحت تاثیر تیمارهای آکسینی قرار گرفت بیشترین تعداد ریشه در 50 میلی گرم در لیتر NAA و 100 میلی گرم در لیتر IBA، به ترتیب 77/21 و 23/22 ریشه در گیاه بود. بهترین اثر سطوح مختلف آکسین بر طول ریشه، در 100 میلی گرم در لیترNAAA، با 49/7 سانتی متر و 100 میلی گرم در لیتر IBA، با 28/7 سانتیمتر بدست آمد. کاربرد NAA و IBA وزن تر و خشک ریشه را افزایش داد. بیشترین وزن تر ریشه در 50 میلی گرم در لیتر NAA، با 189/0 گرم و 200 میلی گرم در لیتر IBA بدست آمد و اختلاف ها در سطح 5% در مقایسه با شاهد معنی دار بود. بیشترین وزن خشک ریشه در 50 میلی گرم در لیتر NAA، با 028/0 گرم و 200 میلی گرم در لیتر با 028/0 گرم حاصل شد. تیمار قلمه های میخک با IBA و NAA اثر چشمگیری روی تعداد روز تا گلدهی، تعداد گل ارتفاع گیاه و وزن گل بریدنی داشت. هورمون IBA به غلظت 200 میلی گرم در لیتر تعداد روز تا گلدهی را به 7/195 روز در مقایسه با شاهد که 3/208 روز بود نشان داد و این تفاوت در سطح احتمال 5% معنی دار بود. همچنین تیمارهای آکسینی بر تعداد گل اثر داشت و بیشترین تعداد گل (3/17) در غلظت 200 میلی گرم در لیتر IBA بدست آمد که تفاوت معنی داری با شاهد داشت. افزون بر این بیشترین ارتفاع گیاه (90/74) در غلظت 200 میلی گرم در لیتر IBA بدست آمد که با شاهد در سطح 5% تفاوت معنی دار داشت. بیشترین وزن گل در 100 میلی گرم در لیتر NAA و 200 میلی گرم در لیتر IBA، به ترتیب 98/34 و 79/36 گرم، حاصل شد که با شاهد در سطح 5% اختلاف معنی دار داشت با این که اثر رقم بر صفاتی مانند درصد ریشه زایی، طول ریشه و وزن تر و خشک ریشه معنی دار نبود اما برخی صفات دیگر مانند تعداد ریشه، تعداد روز تا گل دهی، تعداد گل، ارتفاع گیاه، قطر گل و وزن گل بریدنی تحت تاثیر رقم قرار گرفت.
همچنین در تحقیق صورت گرفته توسط هاشم آبادی و صداقت حور در سال 1383تحت عنوان، بررسی اثر اکسین مصنوعی (IBA , NAA) بر روی ریشه زایی قلمه های درختچه زینتی کاملیا بر اساس نتایج به دست آمده، اختلاف معنی داری در صفات درصد ریشه زایی، درصد ماده خشک ریشه، تعداد ریشه و طول بزرگترین ریشه در دو تیمار (چهار سطح هورمون IBA و چهار سطح هورمون NAA ) مشاهده گردید. از بین تیمارها بهترین تیمار که منجر به تولید تعداد ریشه های مطلوب شد، تیمار 4000 پی پی ام IBA و تیماری که بزرگترین ریشه ها را تولید کرده بود تیمار 4000 پی پی ام IBA + 2000 پی پی ام NAA بود. از بین مقادیر IBA، تیمار 4000 پی پی ام بیشترین درصد ریشه زایی را به همراه داشت، حال آن که اثر دو جانبه 2000 پی پی ام IBA + 2000 پی پی ام NAA مؤثرترین تیمار بود.
کاملیا از خانواده کاملیاسه، دارای برگهای همیشه سبز و گلهای منفرد، ‌گاهی دوتایی یا خوشه ای به رنگ صورتی تا قرمزوسفید بوده که این گلها ارزش شاخه بریده نیز دارند و اواخر زمستان و اوایل بهار باز می شوند (Bird, 2003). ازدیاد این گیاه معمولاً غیرجنسی و از طریق قلمه انجام می شود. این روش راحت ترین، ارزان ترین و بهترین روش برای تولید گیاهان جدید بوده و مزیت بزرگ آن تولید گیاهانی شبیه پایه مادری می باشد که ظرف حداکثر 2 تا3 سال گل می دهند. قلمه کاملیا معمولاً به راحتی ریشه دار نشده و شرایطی از قبیل پاگرما،‌ میست متناوب و استفاده از هورمون های گروه اکسین به ریشه زایی قلمه های این درختچه کمک شایانی می کنند(Blythe et al.,2000). بلایت در سال 2000غلظتهای مختلف IBA وNAA را بر روی یشه زایی قلمه‌های کاملیا بررسی نمود و مشاهده کرد که در C . japanica تیمارهای 2500 پی پی ام IBA + 1250 پی پی ام NAA و 3000 پی پی ام IBA قادر به افزایش 77 تا 81 درصد ریشه زایی قلمه ها می باشند.
برتا و همکاران (1988) تیمارهای 500 ، 1000 و 2000 پی پی ام از هورمون IBA را مورد استفاده قرار داده و مشاهده کردند که به ازای افزایش غلظت IBA ، ریشه زایی قلمه های C . japonica به صورت معنی داری افزایش می یابد (Beretta et al., 1988). حداد (1379) طی مطالعه خود بر روی ریشه زایی قلمه‌های کاملیای زینتی C . japonica دریافت که قلمه واجد یک برگ ـ جوانه تحت تیمار 5000 پی پی ام بیشترین ریشه زایی را به همراه دارد. بر اساس نتایج به دست آمده از این آزمایش مشخص گردید که افزایش غلظت IBA باعث افزایش وزن خشک ریشه ها می شود. عقیده بر این است غیر از اکسین عوامل دیگری نیز درریشه زایی قلمه ها نقش دارند. هم زمان با تحریک ریشه زایی توسط اکسین، انتقال کربوهیدراتها از برگ به سوی ریشه، به ریشه زایی کمک شایانی کرده و همین امر درصد ماده خشک ریشه ها را افزایش می دهد. به طور کلی قندها، ترکیبات حاوی نیتروژن، ترکیبات فنلی و سایر کوفاکتورها در ریشه زایی قلمه ها مؤثرند (خوشخوی، 1370 و فتحی، 1379). به نظر می رسد در این آزمایش افزایش وزن خشک ریشه ها در اثر مصرف غلظت بالای IBA و تحریک انتقال مواد به ریشه ها صورت پذیرفته باشد. یکی از مزایای کاربرد اکسین ، افزایش تعداد ریشه در هر قلمه می باشد (خوشخوی، 1370 و فتحی، 1379). اعتقاد بر این است که با افزایش غلظت IBA تا 2000 پی پی ام، علاوه بر افزایش درصد ریشه زایی، تعداد ریشه در قلمه های گل کاغذی به صورت معنی داری افزایش می یابد(معلمی، 1382). برزگر و همکاران معتقدند بیشترین تعداد ریشه در قلمه های درخت ژینکوبیلوبا در غلظت 6000 پی پی ام IBA حاصل می شود.
2-7- زیتون کاری در استان گلستان
اطلاعات آماری نشان می دهد که در بیش از 39 کشور در سر تاسر جهان زیتون تولید می شود (در22استان کشور زیتون کشت و کار می شود) که ایران در این بین رتبه 18را به خود اختصاص داده است (آمار فائو 2005). بر اساس آمار سال 82-81 زیتون از نظر سطح کشت در ایران در رتبه 9 (استان گلستان رتبه1) و از نظر سهم تولیدات باغی کشور رتبه28 (استان گلستان رتبه20) را دارا می باشد، که میانگین برداشت زیتون در کشور در هکتار 1تن برآورد می شود. با این وجود در گلستان و اطلاعات موجود از مینودشت بین 1تا10تن متغییر می باشد. در یک هکتار باغ آبی در کشور های خارجی تا 30 تن محصول برداشت می کنند. قیمت خرید هر کیلوگرم زیتون بین6000 تا 6500تومان (قیمت خرید کارخانه روغن کشی مینودشت) می باشد. بنابراین با قیمت مذکور میتوان انتظار درآمد زایی 60میلیون تومان در سال را می توان از هر هکتار در استان داشت.با دقت در انتخاب نهال و بهبود شرایط رشد گیاه و آبیاری(در برخی منابع خارجی اهمیت آبیاری بیشتر از کودهی در تولید زیتون ذکر شده است) می توان انتظار درآمد زایی 180 میلیون تومانی (30 تن در هکتار) را از یک هکتار باغ زیتون با قیمت مذکور پیش بینی کرد. بر اساس یک معیار برای هر 1000هکتار باغ زیتون بارده یک کارخانه روغن کشی احداث می شود. در حال حاضر سه کارخانه روغن کشی در شهرستان مینودشت (ظرفیت بیشتر)، گنبد و گرگان فعالیت می کنند. آغاز باردهی زیتون در استان گلستان با توجه به منشاء نهال (پاجوش یا قلمه) متفاوت می باشد. نهالهای پاجوش با وجود شرایط مطلوب رشدی از سال 10تا 12 آغاز باردهی را دارند با این حال با استفاده از نهالهای حاصله از قلمه خشبی به دلیل نبود مرحله نونهالی و با توجه به نحوه رسیدگی و آبیاری آغاز باردهی از سال سوم تا سال ششم می باشد که با رعایت اصول باغبانی از سال دهم ، به باردهی اقتصادی می رسند (بی نام، 1388).
با توجه به اطلاعات موجود از ارقام موجود در استان می توان به ارقام، زیتون زرد روغنی، کورنائیکی، بلیدی، ماری، میشن،کنسروالیا،آمیگدال و غیره اشاره کرد. 90رقم زیتون درحال بررسی درکشور وجود دارد. نامگذاری زیتون زرد به علت رنگ میوه می باشد. رنگ پوست تنه و شاخ و برگها روشن تر است، حدود 30% زیتون کاری کشور را تشکیل می دهد. میوهای نسبتا بزرگ (5/6 وزن) و 22% روغن دارد و به عنوان یک رقم دو منظوره استفاده می شود. رقم کورنائیکی نیز، از واریته های اصلی در تولید روغن در کشورهای مختلف می باشد. درخت زیتون این رقم، قدرت رشد متوسط تا کم دارد با یک شاخساره گسترده، دارای عملکرد با لا و سریع به باردهی می رسد، قابلیت ریشه دهی متوسط و گاهی اوقات پیوند می شود، میوه تخم مرغی و کوچک (2-1 گرم) می باشد و میوه در اوایل تا اواسط فصل می رسد، میوه این رقم دارای روغن بالا می باشد، کورنائیکی دارای گرده فراوان است اما بایستی با ارقام گرده زا کاشته شود. این رقم به خشکی مقاوم می باشد در حالی که به سرما حساس می باشد.به بیماری لکه طاووسی مقاوم و دارای مقاومت متوسط نسبت به ورتیسلیوم می باشد (بی نام، 1388).
فصل سوم
مواد و روش ها
3-2 تاریخ، موقعیت جغرافیایی و نحوه انجام آزمایش