تحقیق رایگان درمورد معماری شبکه و ذخیره سازی

دانلود پایان نامه

شبکه انتقال
شبکه دسترسی
شبکه خانگی
رمز گشا
نمایشگر
اکتساب ویدئو از منابع مختلفی صورت می‌گیرد. برای نمونه وسایل ذخیره سازی آنالوگ و دیجیتال (نوار و دیسک سخت) از ضبط کننده ویدئو استفاده می‌کنند.
ویدئوی غیر فشرده افزونگی زیادی در سیگنال دارد و لازم است که با ظرفیت انتقال شبکه انطباق داده شود تا افزونگی حذف گردد. این فرایند رمز گذاری است و با سخت افزار خاص یا سرورهای عمومی انجام می‌شود. پارامترهای مهم برای کیفیت کلی در فرایند رمزگذاری تعریف شده‌اند. برای مثال نرخ بیتی، ساختار GOP، CBR یا VBR، نرخ فریم، شکل نرخ و غیره
ویدئوی رمزگذاری شده با یک صوت رمزگذاری شده تسهیم می شود و برای سهولت در انتقال به قسمت های کوچک تقسیم می گردد. این فرایند به بسته بندی معروف است (بسته بندی MPEG)
پس از آن یک تطابق برای انتقال ایجاد می شود که بسته بندی نام دارد. معمولاً RTP یا UDP پروتکل انتقال بسته بندی است. برای مثال بسته بندی توسط رمزگذار یا سرور جریان ساخته می شود.
از head-end (مرکز اکتساب، رمزگذاری و بسته بندی) تا تلویزیون نهایی، ویدئو از چندین شبکه می گذرد.
ابتدا یک شبکه انتقال ( IP روی MPLS یا ATM) ویدئو را به نزدیکترین سرویس دهنده موجود می فرستد.
از آنجا تا مبدأ، شبکه دسترسی استفاده می شود که معمولاً از سیم مسی یا کابل هم محور است و تنگنای کلی سیستم پهنای باند می باشد.
در انتها یک توزیع در خانه کاربر لازم است. شبکه خانگی از اترنت،کابل هم محور یا ارتباط بی سیم استفاده می کند و تنها گاهی اوقات توسط سرویس دهنده پشتیبانی می شود.
رمزگشایی ویدئو تقسیم کردن جریان، هماهنگ سازی ساعت و رمزگشایی سیگنال را انجام می دهد.
معمولاً رمزگشایی ویدئو توسط سخت افزار صورت می گیرد.
دستگاه نمایشگر ویدئو (مثلاً تلویزیون) عامل مهمی در QoE ویدئو است (پارامترهای اصلی نوع صفحه نمایش، اندازه و وضوح آن است)
شکل ‏22مدل معماری شبکه توزیع ویدئو
تلویزیون اینترنتی: در اینترنت، اکثریت VDN ها دارای یک ساختار CDN (شبکه‌ی تحویل محتوا) سنتی هستند، که در آن مجموعه‌ای از مراکز داده‌ها تمامی بار را تحمل می‌کنند، یعنی بر روی توزیع محتوا به مشتریان تمرکز می‌کند. برای نمونه، در مورد msnTV، YouTube، Jumptv، myTVPal و …، که تماما با ویدئوهای خاصی کار می‌کنند.
P2PTV: روش دیگری که این روزها در اینترنت محبوب شده است؛ شامل استفاده از ظرفیت بلااستفاده کلاینت‌ها، برای به اشتراک گذاشتن توزیع ویدئو با سرور‌ها، از طریق سیستم‌های با ماهیت نظیر به نظیر است. امروزه، موفق‌ترین شبکه‌های P2PTV شامل iMP (متعلق به BBC)، Joost، PPlive و TVUnetwork، PPstream، SopCast، TVAnts هستند. اینها شبکه‌های مجازی هستند که در سطح برنامه و بر روی زیرساختار اینترنت توسعه یافته‌اند. گره‌های موجود در شبکه، به اسم نظیر‌ها، منابع خود (پهنای باند، قدرت پردازش و ظرفیت ذخیره‌سازی) را به گره‌های دیگری که علایق مشترکی (از طریق برنامه در نظر گرفته شده) دارند را به اشتراک می‌گذارند. در اثر این ویژگی، با افزایش تعداد مشتریان، منابع شبکه‌ی P2P نیز افزایش میابد. و این چیزی است که به آن در اینترنت، مقیاس‌پذیری (scaling) اطلاق می شود. به طور واضح، استفاده از زیرساخت P2P برای توزیع ویدئو، به دلیل نیازی بالای پهنای باند این کار، ایده‌ی خوبی به نظر می رسد، همچنین می توان نتیجه گیری کرد که سرویس‌های ویدئو در زمان تقاضا (VoD) مشخصه‌های مشابهی از سیستم‌های P2P محبوب را، برای اشتراک و توزیع فایل دارا هستند. با این وجود، جریان ویدئوی بلادرنگ (TV زنده) محدودیت‌ها‌ی متفاوت و مقیدی دارند که به یک سری مسائل تکنیکی خاص می انجامد.