Plant-Protein-Differs-from-Animal-Protein

بدن ما به پروتئین نیاز داره و واسه تامین اون باید رژیم غذایی کاملی رو انتخاب کنیم اما منبع تامین پروتئین مهمه؟

به گزارش آلامتو و به نقل از علم ورزش؛ پروتئین گیاهی تازگی ها معروفیت زیادی پیدا کرده و دلیل خوبی هم پشت این معروفیت هست. آدمایی که فعالیت بدنی بیشتری دارن، بهتر می دونن رژیم های غذایی شون گیاهی باشه و واسه این انتخاب شون، امتیازاتی هم نصیب خودشون می کنن. پروتئین گیاهی، خالص تر بوده و بدون مواد شیمیاییه و با این عنوان بازار رو به دست گرفته.

اما همه ی این کمپینای تبلیغاتی چه می می گن؟ چی باعث شده پروتئین گیاهی، منبع پروتئینی خیلی از ورزشکاران و بقیه افراد شه؟ از همه مهم تر، فرق اصلی بین پروتئین گیاهی و پروتئین حیوونی چیه و کدوم یکی رو باید واسه مصرف بلند مدت تون انتخاب کنین؟

دیگه احتیاجی به توضیح نیس که گیاهان به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از تغذیه ی سالم و زندگی ما هستن. البته، پروتئین حیوونی هم امتیازات زیادی داره. اما فواید یکی بر دیگری ارجحیت داره؟ می خواهیم در مورد هر کدوم از این پروتئین ها حرف بزنیم و اینکه اون ها چیجوری بر سلامت عمومی ما اثر می گذارن و کدوم یکی واسه نیازای خاص ما، بهتره.

پروتئین گیاهی چیه؟

قبل اینکه نوع خاصی از پروتئین رو تعریف کنیم، اول باید بدونیم پروتئین چیه. پروتئین ها مولکول های بزرگی هستن که از زنجیره های بلند اسید آمینه تشکیل شده ان. اسیدها آمینه غیر از اینکه واحدهای سازنده ی پروتئین هستن، مسئول چیدمان عملکردهایی چون تکرار DNA، حرکت مولکول ها و تسریع عکس العمل های متابولیسمی می باشن. پروتئین ها براساس ترتیب و تسلسل اسیدهای آمینه شون، با هم متفاوتند.

پروتئین ها در تغذیه ی ما مهم ان و از اونجایی که نمی توانیم تموم اسید آمینه های لازم واسه زنده موندن رو تولید کنیم، باید مقداری از اون ها رو از راه تعذیه بگیریم. ۹ اسید آمینه ی لازم هست که بدن نمی تونه خودش اون ها رو تولید کنه و درست همین جاست که نقش پروتئین در تغذیه جلوه می کنه. پروتئین های حیوونی مانند گوشت قرمز، ماکیان، ماهی، شیر، تخم مرغ، و پنیر شامل تموم اسیدهای آمینه ی لازم بوده و پروتئین های کاملی حساب می شن.

یه منبع ناکامل پروتئینی، منبعیه که تو یک یا چند اسید آمینه ی لازم کمبود داشته باشه. مثلاً بعضی از پروتئین های گیاهی معمولاً متیونین، تریپتوفان، لیزین و ایزولوسین کمی دارن. پروتئین های مکمل، ۲ یا چند پروتئین ناکامل هستن که با هم مقادیر کافی و کاملی از تموم اسید آمینه های لازم رو تولید می کنن. مثلاً هم برنج و هم لوبیا، در اسیدهای آمینه ی خاصی کمبود دارن اما اگه باهم ترکیب شن، کامل به حساب می آیند.

پروتئین های گیاهی، به تنهایی پروتئین های ناکامل هستن

اما قبل اینکه هر گونه قضاوتی بکنین، بذارین نگاهی دقیق تر به پروتئین های گیاهی داشته باشیم. بادام، برنج، سویا، نخود سبز و بقیه منابع پروتئین گیاهی، همه شامل اسید آمینه های با کیفیت هستن. همونطور که پیش تر گفته شد، بعضی از پروتئین های گیاهی، از نظر اسید آمینه های خاصی ناکامل هستن اما اگه با غذاهای جور واجور و سالمی ترکیب شن، مثلاً بقیه منابع پروتئینی، می تونن قوی و کامل باشن. پروتئین های گیاهی، فواید بسیار زیاد دیگری هم دارن که بعداً در موردشون صحبت می کنیم.

اینکه به پروتئین های گیاهی، ناکامل می بگیم دلیل نمی شه حتماً هیچ گونه اسید آمینه ی لازم نداشته باشن، بلکه فقط شکل های جور واجور خاصی از اسیدهای آمینه در اون ها کمتره. پس وقتی شما تغذیه ی متعادلی از تموم شکل های جور واجور داشته باشین، پروتئین های گیاهی می خورید که از نظر اسید آمینه های لازم بدن تون فوق العاده هستن.

فرق این ۲ نوع پروتئین در چیه؟

ما مردمی هستیم که به مصرف پروتئین حیوونی عادت کرده ایم و به سختی راضی می شیم که پروتئین گیاهی هم یه انتخاب خوب و موفق واسه مصرف روزمره س. راضی کردن ورزشکاران که دیگه جای خود داره! سوالی که بیشتر از گیاهخواران پرسیده می شه اینه که شما پروتئین لازم بدن تون رو از کجا تامین می کنین؟ طرفداران پروتئین های حیوونی معمولاً در فضایل منابع حیوونی سخن می می گن و این فواید شامل مواد معدنی و ریزمغذی ها هم می شه.

پروتئین حیوونی شامل اسیدهای آمینه ی کامل تریه، اما یه رژیم غذایی درست و متعادل براساس ی پروتئین های گیاهی هم می تونه اینجور ویژگی داشته باشه. اگه از میوه ها و سبزی های جور واجور استفاده کنین، می تونید به اندازه ی کافی از اسیدهای آمینه ی لازم از منابع گیاهی بهره مند شید. پس لازم نیس نگران نیاز بدن تون به ترکیبات خاصی باشین؛ فقط غذاهای جور واجور بخورین و خیال تون راحت باشه!

فواید پروتئین گیاهی

یه رژیم غذایی پر از پروتئین های گیاهی، در مقایسه با پروتئین های حیوونی و کربوهیدرات ها، فواید زیادی واسه سلامتی داره؛ کاهش وزن بدن، کاهش فشار خون و کم شدن اندازه کلسترول. پروتئین گیاهی هم اینکه می تونه خطر مریضی های قلبی رو کم کنه و اندازه قند خون رو اثبات کنه.

اگه هدف تون کاهش وزنه، پروتئین گیاهی می تونه به شما احساس سیری طولانی تر بده و کمک کنه تا اندازه انرژی تون رو اثبات کنین، پس کمتر گرسنه شده و سوزوندن چربی واسه تون کمی آسون تر می شه. منابع پروتئین گیاهی شامل مواد مغذی مهمی هستن مانند ترکیبات ضد التهابی، ویتامین های لازم، مواد معدنی، فیبر و فیتونوترینت هایی که بدون کالری اضافی، واسه سلامت مفیدن.

پروتئین های گیاهی دووم بیشتری دارن و کمتر روی محیط اثر می گذارن، هزینه ی کلی تولیدشون کمتر بوده و نسبت به تولید گوشت، آلودگی کمتری واسه اتمسفر دارن. در آخر اینکه، برچسب ناکامل بودن واسه پروتئین گیاهی، به طور کاملً از رونق افتاده.

احتیاجی نیس شما تموم اسیدهای آمینه ی لازم بدن تون رو یهو بدست بیارید. با پیروی از اصل پروتئین های مکمل، می تونید از مصرف منابع جور واجور غذایی بهره برده و تموم اسیدهای آمینه ی ضرروری بدن تون رو تامین کنین.

پروتئین حیوونی مشکلی دارن؟

همونطور که گفته شد، پروتئین حیوونی فواید زیادی دارن: اسیدهای آمینه ی کامل همراه با دارا بودن مواد مغذی مهم مانند گروه ویتامین های ب و آهن. اما اشکالاتی هم هست که باید در رابطه با سلامت و کنترل وزن اون ها رو مورد توجه داشت.

یه رژیم غذایی پر از پروتئین حیوونی شاید خطراتی داشته باشه. گوشت ممکنه هورمون ها، آنتی بیوتیک ها، باکتری ها و انگل هایی داشته باشه که ضرر دارن. اسید آراشیدونیک، یه نوع اسید چربه که در غلظت های جورواجور در تموم گوشت ها هست و گفته می شه ، دلیل مریضی های پیش التهابیه. پروتئین حیوونی، هضم سخت تری داره که می تونه به کبد فشار وارد کنه. بیشتر پروتئین های حیوونی هنگام پخته شدن در برابر گرما زیاد قرار می گیرند و این می تونه وجود پروتئین رو عوض کنه و از کیفیت اون کم کنه.

اگه از علاقه مندان گوشت های فرآوری شده هستین باید بسیار مراقب مصرف نمک و اندازه نیترات اون باشین. به گوشت های فرآوری شده مقادیر زیادی نمک اضافه می شه تا در مدت زمان طولانی، طعم و موندگاری اون حفظ شه. نیترات هم ترکیبی نگهدارنده س که منتهی به رشد تومورهای سرطانی می شه.

کدوم رو انتخاب کنین؟

اگه تا حالا به مصرف پروتئین های حیوونی عادت کرده اید و احساس می کنین تغییری لازمه، شاید بهتر باشه نگاهی دقیق تر به پروتئین های گیاهی بندازید. می تونید یه یا دو وعده از پروتئین حیوونی رو با پروتئین گیاهی جانشین کنین یا هر روش دیگری رو که مناسب خود می دونین در پیش بگیرین تا کم کمک پروتئین گیاهی، انتخاب غالب شما بشه.

انتخاب های زیادی دارین، مانند دانه ها، آجیل، سبزیجات سبز، کینوآ، بنشن و نخود سبز. عدس و بقیه حبوبات، اسنک های بسیار خوبی هستن که پروتئین، آهن و فیبر بالایی دارن. بنشن و نخود سبز هر دو جزو سبزیجات چند جانبه هستن که پر از پروتئین، مواد معدنی و ویتامین ها می باشن (مانند فولاد و زینک که به رشد سلولی کمک می کنن، مخصوصا بعد از تمرینات سخت).

امتحان کنین

پروتئین های گیاهی پر از فیتونوترینت ها، فیبر و پروتئین بوده و به خاطر همین انتخابی هوشمندانه هستن که مشکلات جانبی منفی بعضی از گوشت ها رو ندارن. یه نکته ی دیگه اینکه، وقتی رژیم غذایی تون رو به سمت مصرف بیشتر از منابع گیاهی می برید، تماشاگر تغییرات باحالی هستین، مانند کاهش نفخ، افزایش انرژی، خواب راحت تر و اخلاق بهتر. شاید به این نتیجه برسین که پروتئین گیاهی، جواب بیشتر سوال ها و مشکلاتی بود که در مورد سلامتی تون داشتین.

خواص پروتئینا

بهترین منابع پروتئین گیاهی کدوما هستن؟

علم ورزش پروتئین

Categories:متفرقه
Published on :Posted on

Post your comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *