رابطه سبک های هویت با عملکرد تحصیلی و پیشرفت تحصیلی

رابطه بین سبک های پردازش هویت و متغیرهای وابسته به عملکرد تحصیلی موضوع بعضی از پژوهش ها بوده است. نرومی و همکاران (2010) در بررسی رابطه بین سبک هویت، راهبردهای شناختی و رفتاری و بهزیستی روانی به این نتیجه رسیدند که افراد با سبک هویت اطلاعاتی، از سطوح بالاتر عزت نفس برخوردار بودند. افراد با سبک هویت هنجاری، خود پنداره با ثبات تری داشتند و افراد دارای سبک هویت مغشوش – اجتنابی، افسردگی بیشتری را گزاش می کردند و همچنین آنها دریافتند بین سبک هویت مغشوش – اجتنابی ونمرات پایین احساس کارآمدی، کوشش در تکالیف غیر مربوط و اجتناب از تکلیف رابطه وجود داشت. نتایج کلی نیز نشان داد که راهبردهای شناختی و رفتاری که افراد در سبک های مختلف هویت به کار می بردند با بهزیستی روانی آنها در ارتباط بود.

برزونسکی و کوک (2007) به بررسی پایگاه هویت و سبک های هویت ضمن انتقال به دانشگاه پرداختند. نتایج نشان داد که تفاوت در پایگاه‌های هویت و سبک های هویت، تغییرات معناداری را در خود مختاری تحصیلی، فعالیت‌های آموزشی و رشد روابط بین فردی ایجاد می کرد، به طور یکه بین سبک هویت اطلاعاتی و هنجاری با اهداف تربیتی و استقلال تحصیلی ارتباط مثبت و بین سبک هویت مغشوش – اجتنابی با این متغیرها ارتباط منفی وجود داشت و دانشجویان با سبک هویت اطلاعاتی، بیشترین آمادگی را برای انطباق مؤثر با محیط دانشگاه داشتند، در حالی که افراد با سبک هویت مغشوش – اجتنابی با مشکلات زیادی رو به رو بودند.

بوید و همکاران (2009)، رابطه سبک های پردازش هویت با موفقیت تحصیلی را دانشجویان دوره کارشناسی مورد بررسی قرار دادند، نتایج نشان داد که سبک های هویت اطلاعاتی و هنجاری رابطه مثبت با انتشارات تحصیلی داشتند در حالی که سبک هویت مغشوش – اجتنابی رابطه منفی با انتشارات تحصیلی داشت.

جاکوبسکی و دمبو (2009) رابطه بین خود کارآمدی، سبک هویت و خود تنظیم تحصیلی را مورد بررسی قرار دادند و دریافتند که نمرات بلا در سبک هویت اطلاعاتی با ژرف اندیشی و تلاش عملی برای تغییر همراه بود. در حالیکه نمرات پایین در سبک هویت مغشوش – اجتنابی با خود تنظیمی رابطه مثبت نشان داد.

مطلب مرتبط :   نظریه‌ها و الگوهای یادگیری خودتنظیمی

برزونسکی و کوک (2005) به بررسی رابطه بین سبک های هویت، بلوغ روانی اجتماعی و عملکرد تحصیلی دانشجویان پرداختند. نتایج نشان داد که دانشجویانی که با سبک پردازش هویت اطلاعاتی وارد دانشگاه می شدند، آمادگی بیشتری برای عملکرد موفق در دانشگاه داشتند. آنها سطوح بالایی از خود مختاری تحصیلی، اهداف روشن تربیتی و روابط بین فردی سنجیده را دارا بودن. دانشجویان ب سبک هویت هنجاری، اهداف روشن تربیتی و تحصیلی و سطح بالاتری از تعهد را نسبت به سبک اطلاعاتی نشان می دادند، ولی به لحاظ خودمختاری تحصیلی و عاطفی و میزان شکیبایی در روابط بین فردی، از افراد سبک اطلاعاتی پایین تر بودند. تفاوت معناداری در کیفیت روابط بین فردی میان دو سبک هنجاری و مغشوش – اجتنابی مشاهده نشد. زنان در رواب بین فردی، شکیبایی بیشتری را نسبت به مردان از خود نشان دادند.

حجازی وهمکاران (1389)، در پژوهشی با استفاده از تحلیل مسیر برای بررسی رابطه بین سبک های هویت و پیشرفت تحصیلی دو مدل رقیب را مورد آزمون قرار دادند. مدل الف نشان می داد که سبک های هویت با پیشرفت تحصیلی به طور مستقیم رابطه داشتند و مدل به رابطه دو متغیر را با واسطه خودکارآمدی تحصیلی بررسی می‌کرد. نتایج نشان داد که مدل الف برازش خوبی باداده ها داشت ولی واریانس تبیینی پیشرفت تحصیلی (8 درصد) پایین بود و سبک هویت اطلاعاتی بر پیشرفت تحصیلی اثر مستقیم و مثبت و معنادار و سبک هویت مغشوش – اجتنابی بر پیشرفت تحصیلی اثر مستقیم و منفی و معنادار داشت ولی ضریب مسیر سبک هویت هنجاری با پیشرفت تحصیلی معنادار نشد. با قرار گرفتن خودکارآمدی تحصیلی به عنوان متغیر واسطه، واریانس تبیینی پیشرفت تحصیلی تا 20 درصد افزایش یافت و نتایج نشان داد که اثر غیر مستقیم هر سه سبک هویت بر پیشرفت تحصیلی مثبت و معنادار بود. ولی اثر مستقیمی سبک های هویت اطلاعاتی و هنجاری معنادار نشد در حالی که اثر مستقیم سبک هویت مغشوش – اجتنابی منفی و معنادار بود.

مطلب مرتبط :   دیدگاه های مربوط به تاب آوری از نظر روانشناختی

فارسی نژاد (1385) رابطه بین سبک های هویت و تعهد هویت را با سلامت اجتماعی و خودکارآمدی تحصیلی مورد بررسی قرار داد. نتایج نشان داد که نوجوانان اطلاعاتی مدار و نوجوانی که از تعهد هویت بالایی برخوردار بودند، خودکارآمدی تحصیلی و سلامت اجتماعی بالاتری داشتند. سبک مغشوش – اجتنابی با احساس خودکارآمدی و سلامت اجتماعی پائین تری همراه بود. نوجوانان هنجار مدار به دلیل بالا بودن میزان تعهد هویت از سلامت اجتماعی بیشتری برخوردار بودند.

برجعلی‌لو (1386) به پیش بینی خودکارآمدی تحصیلی از روی تفکر انتقادی، سبک‌های هویت و تعهد هویت پرداخت. نتایج نشان داد که مؤلفه های تحلیل گری و کنجکاوی مربوط به تفکر انتقادی، سبک هویت اطلاعاتی و تعهد تحصیلی از طریق تعهد هویت واسطه گری می شد. مؤلفه های تفکر انتقادی، سبک هویت اطلاعاتی را پیش بینی می کردند. دختران و پسران تفاوت معناداری در سبک هویت اطلاعاتی، هنجاری و تعهد هویت نداشتند، ولی در سبک مغشوش – اجتنابی تفاوت معناداری بین دو جنس مشاهده شد.

مزارعی (1389) رابطه ویژگی های فردی، سبک های هویت و تعهد هویت را با خوش بینی تحصیلی معلمان بررسی کرد. نتایج نشان داد که سبک هویت اطلاعاتی و تعهد هویت، بیشترین نقش را در پیش بینی خوش بینی معلمان داشتند. در استفاده از سبک های هویت اطلاعاتی و مغشوش – اجتنابی تفاوتی بین و جنس مشاهده نشد.

رزمجو و نیسی (2010) رابطه سبک های پردازش هویت و تبحر در زبان انگلیسی را میان یادگیرندگان ایرانی مورد بررسی قرار دادند. نتایج نشان داد که بین سبک هویت اطلاعاتی و هنجاری با تبحر در زبان انگلیسی و خرده مقیاس های آن (گرامر، لغت و خواندن) رابطه مثبت معنادار وجود داشت. در حالیکه رابطه سبک مغشوش – اجتنابی با مقیاس اصلی تبحر و خرده مقیاس های آن منفی بود. تفاوت های جنسیتی در سبک مغشوش – اجتنابی مشاهده شد.

به طور کلی نتایج پژوهش های ذکر شده نشان می دهد که سبک های پردازش هویت برای تأثیر بر پیشرفت تحصیلی نیازمند متغیر واسطه هستند.